រមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ទាំង១១ នៅខេត្តរតន:គីរី

អត្ថបទដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ “កោះសន្តិភាព” – សក្តានុពលខេត្តរតនគិរីទឹកដីនៃជនជាតិដើមភាគតិចច្រើនសំបូរបែប

ដោយ​ ៖ សា​ម៉​ន (ថ្ងៃ អាទិត្យ ទី ២៣ ខែ មករា ឆ្នាំ ២០១១)

បឹងយក្សឡោមខេត្ត​រតន​គិរី ៖ ស្ថិត​នៅ​ភូមិ​ភាគ​|សាន​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​ចំងាយ​៥៨៨​គីឡូ​ម៉ែត្រ ពី​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ។ ខេត្ត​​នេះ​មាន​ទីក្រុង​​ឈ្មោះ​ក្រុង​បាន​លុង និង​ស្រុក​ចំនួន​៨ គឺ​ស្រុក​អូរ​ជុំ, វ៉ឺន​សៃ, ​លំផាត់, ​កូន​មុំ, តាកែវ, បរ​កែវ, អណ្តូង​មាស និង​ស្រុក​អូរ​យ៉ាដាវ។ ខេត្ត​នេះ​មាន​ប្រជា​ជន​សរុប​ចំនួន​១៥០.៤៦៦​នាក់។ យោង​តាម​ធ្វើ​ការ​ជំរឿន​ឆ្នាំ​២០០៨ ​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​ផ្ទៃ​ដី​ចំនួន​១០.៧៨២​ម៉ែត្រ​ការ៉េ។ ខេត្ត​រតន​គិរី​ជា​តំបន់​ដែល​សំបូរ​ទៅ​ដោយ​រតនៈ​សម្បត្តិ​ធម្ម​ជាតិ​ប្រកប​ ដោយ​ភាព​ស្រស់​បំព្រង ហើយ​ក៏​ជា​ភូមិ​កំណើត​នៃ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ជា​ច្រើន​អំបូរ មាន​ដូច​ជា​ជន​ជាតិ​ទំពួន ចារ៉ាយ គ្រឹង ព្រៅ កាវែត កាចក់ ព្នង និង​លន់។ ការ​ធ្វើ​ទេស​ចរណ៍​អាច​ស្វែង​យល់​ និង​ទស្សនា​ដោយ​ផ្ទាល់​នូវ​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី​រស់​នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ការ​គោរព​បូជា និង​ជំនឿ​ផ្សេង​ៗ​ទៅ​តាម​អំបូរ​នៃ​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច​រៀង​ៗ​ខ្លួន។

ទី​រួម​ខេត្ត​រតន​គិរី គឺ​ក្រុង​បាន​លុង ​ស្ថិត​នៅ​តំបន់​ខ្ពង់​រាប ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​ទៅ​ដោយ​ជ្រលង​ភ្នំ ទឹក​ធ្លាក់ និង​បឹង​ធម្ម​ជាតិ ដែល​ក្លាយ​​មក​ពី​បន្ទុះ​ភ្នំ​ភ្លើង​តាំង​ពី​ច្រើន​សត​វត្ស​មក​ហើយ។ ប្រជា​ជន​រស់​នៅ​​ក្នុង​ទីក្រុង​នេះ​សរុប​ចំនួន​១៩.៤១២​នាក់ រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច ដែល​រស់​នៅ​ជុំ​វិញ​ក្រុង​បាន​លុង​​ផង​។ ក្នុង​ទី​រួម​ខេត្ត​​មាន​សំណង់​ចាស់​ៗ​​ប្រមាណ​៩០% នៅ​ក្រុង​បាន​លុង ​ត្រូវ​បាន​សាង​សង់​ថ្មី​ទាំង​អស់​បន្ទាប់​ពី​ការ​ដួល​រំលំ​នៃ​របប​ប៉ុល​ពត។ នៅ​ចំ​កណ្តាល​ក្រុង​មាន​ផ្សារ​មួយ​​ឈ្មោះ​ផ្សារ​បាន​លុង ដែល​ជា​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ពាណិជ្ជ​កម្ម និង​សេដ្ឋ​កិច្ច​ដ៏​ធំ​​របស់​ខេត្ត​នេះ។ រាល់​ផលិត​ផល​ក្នុង​ស្រុក​​ដូច​ជា​ផ្លែ​ឈើ បន្លែ​ ត្រី សាច់ សំភារ​ប្រើ​ប្រាស់​​ដែល​ផលិត​ដោយ​អ្នក​ស្រុក រួម​ទាំង​អនុ​ផល​ព្រៃ​ឈើ​មួយ​ចំនួន​ផ្សេង​ទៀត​ក៏​មាន​លក់​នៅ​ទី​នោះ​ផង​ដែរ។ នៅ​​ក្នុង​ផ្សារ​បាន​លុង​​រាល់​កសិ​ផល​​សុទ្ធ​សឹង​ជា​កសិ​ផល​ធម្ម​ជាតិ​ដាំ​ ដុះ​ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ជី​គីមី​នោះ​ទេ លើក​លែង​តែ​ផលិត​ផល​ខ្លះ​ដែល​នាំ​ចូល​ពី​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ។

តាំង​ពី​​ព្រឹក​ព្រលឹម​ស្រាង​ៗ​ ផ្សារ​នេះ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​សកម្ម​ភាព​មមា​ញឹក​របស់​ខ្លួន​រវាង​អតិថិ​ជន និង​អ្នក​លក់​ដូរ ​ភាគ​ច្រើន​គឺ​បង​ប្អូន​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​​ទាំង​នោះ​បាន​​ស្ពាយ​ផលិត​ផល​ របស់​ខ្លួន​សំរាប់​លក់​ឱ្យ​អតិថិ​ជន​ទូទៅ។ វា​គឺ​ជា​អនុ​ស្សាវរីយ៍​ដ៏​ប្រសើរ​មួយ​សំរាប់​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​ បាន​ទៅ​ទស្សនា​ថ្ងៃ​រះ​នៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ​ស្វាយ បន្ទាប់​មក​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​ទស្សនា​​ស្វែង​យល់​ពី​សកម្ម​ភាព​លក់​ដូរ​នៅ​ ឯផ្សារ​បាន​លុង។ រៀង​រាល់​ពេល​ព្រឹក​ គេ​​បាន​ឃើញ​​សកម្ម​ភាព​អ៊ូអែ​មមា​ញឹក​រវាង​កសិ​ករ និង​ពាណិជ្ជ​ករ​​ទិញ​លក់​ទំនិញ​។ ផលិត​ផល​មួយ​ចំនួន​ដែល​មាន​លក់​នៅ​ទីនោះ​គឺ​ប្លែក​ ហើយ​ក៏​ពុំ​មាន​លក់​នៅ​​លើ​ទីផ្សារ​ដទៃ​ទៀត​ដែរ។ ផលិត​ផល​តាម​បែប​ធម្ម​ជាតិ​នៅ​ផ្សារ​បាន​លុង​មាន​តំលៃ​ទាប​ជាង​​ទីផ្សារ​ ផ្សេង​ៗ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​​។ នៅ​ក្រុង​បាន​លុង​មាន​សណ្ឋា​គារ​ចំនួន​៦​ដែល​សរុប​ចំនួន​២២៧​បន្ទប់ និង​ផ្ទះ​សំណាក់​ចំនួន​២១​មាន​៣៧៨​បន្ទប់ សំរាប់​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ស្នាក់​នៅ។ ចំណែកឯ​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​មាន​ចំនួន​១៤ ដែល​អាច​​បំរើ​សេវា​កម្ម​ម្ហូប​អាហារ​បាន​ច្រើន​ប្រភេទ​តាម​តំរូវ​ការ​របស់​ ភ្ញៀវ​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ​ផង​ដែរ។ យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​នៃ​មន្ទីរ​ទេស​ចរណ៍​ខេត្ត​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា រមណីយ​ដ្ឋាន​ធម្ម​ជាតិ​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​រតន​គិរី ​មាន​ចំនួន​រហូត​ដល់​១១​កន្លែង សរុប​ទាំង​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរៈ​ជ័យ និង​ជំរក​សត្វ​ព្រៃ​លំផាត់​ផង​ដែរ។ ហើយ​រមណីយ​ដ្ឋាន​នីមួយ​ៗ​មាន​ទេស​ភាព​ និង​រឿង​រ៉ាវ​ប្រវត្តិ​ព្រេង​និទាន​ខុស​ៗ​គ្នា ដូច​ជា​នៅ​បឹង​យក្ស​ឡោម​ជា​ដើម។

១-រមណីយ​ដ្ឋាន​ធម្ម​ជាតិ​បឹង​យក្ស​ឡោម

បឹង​យក្ស​ឡោម​ ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​ធម្ម​ជាតិ​ជា​ទីគួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​បំផុត ស្ថិត​នៅ​លើ​តំបន់​ខ្ពង់​រាប​នៃ​ខេត្ត​រតន​គិរី។ បឹង​នេះ​មាន​​ប្រវែង​ប្រមាណ​ជាង​៨០០​ម៉ែត្រ និង​ជំរៅ​៤៨​ម៉ែត្រ ទៅ​៥០​ម៉ែត្រ ​កើត​ឡើង​ដោយ​បន្ទុះ​ភ្នំ​ភ្លើង​​ជា​ច្រើន​សត​វត្ស​មក​ហើយ។ បច្ចុ​ប្បន្ន​ទីនោះ​មាន​សភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​នៅ​កណ្តាល​ទ្រូង​ព្រៃ ប្រៀប​បាន​ជា​ទីឋាន​ដ៏​​សុខ​សាន្ត​សំរាប់​ពពួក​សត្វ​ព្រៃ និង​អ្នក​ទេស​ចរ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​ស្វែង​រក​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់ ឬ​ក៏​និយម​រក​​រមណីយ​ដ្ឋាន​ទេស​ចរណ៍​ថ្មី​បំផុត។ បឹង​នេះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​មេ​ដែក​ឆក់​សំរាប់​ស្រូប​ទាញ​អង្រួន​បេះ​ដូង​​ភ្ញៀវ​ ទេស​ចរ​ចាប់​អារម្មណ៍​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ ដោយ​ខាន​ពុំ​បាន ខណៈ​​ដែល​​ភ្ញៀវទេស​ចរ​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​កំសាន្ត​ទៅ​ដល់​ខេត្ត​រតន​គិរី​នេះ។ ទឹក​បឹង​​ដែល​ជានិច្ច​កាល​ត្រជាក់​ ថ្លា​​យុង ឆ្លុះ​ពណ៌​ជា​មួយ​ព្រៃ​ឈើ​ខៀវ​ស្រងាត់​​ដែល​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​មាត់​បឹង​នោះ ​ហើយ​អម​ដោយ​សំឡេង​បក្សា​បក្សី​ស្រែក​យ៉ាង​គ្រលួច។ បឹង​យក្ស​ឡោម​បាន​ក្លាយ​ជា​គោល​ដៅ​សំរាប់​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​មុជ​ទឹក​ហែល​កំសាន្ត ​អារម្មណ៍​​បំបាត់​ក្តី​កង្វល់។ នៅ​ពេល​ដើរ ឬ​ជិះ​កង់ ទស្សនា​កំសាន្ត​នៅ​ទេស​ភាព​ស្រស់​ត្រកាល​ព័ទ្ធ​ជុំ​​វិញ​មាត់​បឹង ដែល​ពេល​ខ្លះ​អាច​ឱ្យ​គេ​ពើប​ប្រទះ​សត្វ​បក្សា​បក្សី​ ឬ​សត្វ​​ព្រៃ​ផ្សេងៗ​ទៀត។ ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​មាន​ជំនឿ​ថា ទឹក​បឹង​ជា​​ព្រលឹង​វិញ្ញាណ​ ​ដែល​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​តែង​តែ​គោរព​បូជា និង​ធ្វើ​ការ​បន់​ស្រន់​សុំ​ឱ្យ​វត្ថុ​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​នោះ​ការ​ពារ​​ដល់​ពួក​ គេ និង​ទឹក​ដី​បព្វ​បុរស​ផង​ខ្លួន​ឱ្យ​នៅ​គង់​វង្ស​ជា​និច្ច។ ប្រជា​ជន​ខ្លះ​បាន​ផ្តល់​ជូន​​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ​​នូវ​ការ​លក់​ដូរ​វត្ថុ​​អនុ​ស្សាវរីយ៍​ ផលិត​ផល​សិប្ប​កម្ម កសិ​កម្ម​ជា​ច្រើន​មុខ​​ ដែល​ផលិត​ដោយ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​នៅ​មូល​ដ្ឋាន​​នោះ​តែ​ម្តង។ បឹង​យក្ស​ឡោម ជា​បឹង​ធម្ម​ជាតិ​ស្អាត​អស្ចារ្យ​មួយ​មាន​ទីតាំង​ក្នុង​សង្កាត់​យក្ស​ឡោម ក្រុង​បាន​លុង មាន​ចំងាយ​៥​គីឡូ​មែ៉ត្រ​​ស្ថិត​នៅ​ខាង​កើត​ក្រុង​បាន​លុង។ មាន​រឿង​ព្រេង​មួយ​ចំនួន​ទាក់​ទង​នឹង​បឹង​យក្ស​ឡោម​នេះ ហើយ​រឿង​ព្រេង​ត្រូវ​បាន​និទាន​តៗ​គ្នា​​ដោយ​ប្រជា​ជន​​នៅ​មូល​ដ្ឋាន​បាន​ ដំណាល​ដូច​តទៅ ៖

កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​មាន​ស្តេច​យក្ស​មួយ​អង្គ​ មាន​ប្ញទ្ធា​នុភាព​អំណាច​ខ្លាំង​អស្ចារ្យ​ណាស់ ស្តេច​យក្ស​នោះ​មាន​បុត្រី​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​​មួយ​អង្គ ទាំង​សក់​ ​និង​រាង​កាយ​របស់​បុត្រី​នេះ​​តែង​តែ​សាយ​ភាយ​ក្លិន​ក្រអូប​ជា​ប្រចាំ ដូច្នេះ​ស្តេច​យក្ស​នោះ​ដាក់​​ឈ្មោះ​បុត្រី​ថា ​ព្រះ​នាង​សក់​ក្រអូប ពេល​នាង​ធំ​ពេញ​វ័យ​​កាល​ណា​មាន​បុរស​សង្ហា ហើយ​ខ្លាំង​ពូកែ​​ម្នាក់​មក​​សុំ​សេចក្តី​ស្នេហា​ពី​នាង។ សេចក្តី​ស្រលាញ់​ប្រតិ​ព័ទ្ធ​របស់​ពួក​គេ​កាន់​តែ​រីក​ធំ​ឡើងៗ​ចំពោះ​គ្នា​។ ដោយ​សារ​គូ​ស្នេហ៍​ទាំង​២​នេះ​ភ័យ​ខ្លាច​ស្តេច​យក្ស​ដឹង​រឿង​សំងាត់​របស់​ ពួក​គេ​​នោះ​ថ្ងៃ​​មួយ ​ពួក​គេ​ទាំង​២​ក៏​សំរេច​ចិត្ត​ភៀស​ខ្លួន​ពួន​អាត្មា​ទៅ​កាន់​ទីព្រៃ​បាត់​ ទៅ។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ស្តេច​យក្ស​បាន​ដឹង​រឿង​​របស់​បុត្រី រួច​ព្រះ​អង្គ​សោក​សង្រេង​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ​បន្ទាប់​មក​ព្រះ​អង្គ​ក៏​កោះ​ប្រជុំ​កង​ទ័ព​​យក្ស​ទាំង​អស់​ដើម្បី​ស្វែង​ រក​បុត្រី​សំលាញ់​ចិត្ត​នៅ​ក្នុង​អាណាចក្រ​ព្រះ​អង្គ​ទាំង​មូល។ ក្នុង​ព្រៃ​ភ្នំ​​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​បាន​ត្រួត​ពិនិត្យ​ដោយ​កង​ទ័ព​យក្ស​ដ៏​ ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់ ប៉ុន្តែ​​មិន​បាន​ប្រទះ​ឃើញ​​ព្រះ​នាង​​នោះ​ឡើយ។ ​

ស្តេច​យក្ស​សង្ស័យ​ថា បុត្រី​របស់​ព្រះ​អង្គ​ប្រហែល​ជា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ក្រាស់​​នោះ ជា​កន្លែង​​បឹង​យក្ស​ឡោម​សព្វ​ថ្ងៃ ដូច្នេះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ដាក់​ពង្រាយ​ទ័ព​យក្ស​យ៉ាង​ច្រើន​ដើម្បី​ឡោម​ព័ទ្ធ​​ ​ និង​រុក​រក​ក្នុង​បរិ​វេណ​ព្រៃ​នោះ។ រំពេច​នោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​បញ្ជា​ឱ្យ​កង​ទ័ព​ទាំង​អស់​ដក​ដើម​ឈើ​ ហើយ​​ជីក​ដី​នៅ​បរិ​វេណ​នោះ​យ៉ាង​ជ្រៅ ដើម្បី​ស្វែង​រក​បុត្រី​ជា​ទីស្រលាញ់​របស់​ខ្លួន។ ​​ពេល​នោះ​​​ទ័ព​យក្ស​ទាំង​​​អស់​បាន​ជីក​គាស់​កាយ​​អស់​ពី​កម្លាំង​កាយ​ ចិត្ត​រហូត​ដល់​ទីនោះ​​ក្លាយ​ជា​ស្រះ​ធំ​​ក៏​នៅ​រក​មិន​ឃើញ ហើយ​បាន​បន្សល់​ទុក​​​ជា​ស្រះ​ដ៏​ធំ ​ក្នុង​ខេត្ត​រតន​គិរី​សព្វ​ថ្ងៃ។ ទាំង​នោះ​ជា​ហេតុ​ផល​ដែល​អ្នក​ស្រុក​​រតន​គិរី​ហៅ​ថា យក្ស​ឡោម រហូត​ពេល​បច្ចុ​ប្បន្ន​​ដោយ​ក្លាយ​​មក​ពី​ពាក្យ​ថា “យក្ស​ឡោម​ព័ទ្ធ”។

ប៉ុន្តែ​ការ​និទាន​រឿង​តាម​បែប​​ផ្សេង​ទៀត​​ពី​សេចក្តី ​និទាន​មុន​នេះ​ថា ទ័ព​យក្ស​បាន​ព្យាយាម​ចាប់​កូន​ស្រី​របស់​ស្តេច​យក្ស​ដើម្បី​បំបែក​នាង​ពី​ គូ​ស្នេហ៍។ ពេល​នោះ​មេ​ទ័ព​យក្ស​ក៏​បាន​បញ្ជា​ឱ្យ​កង​ទ័ព​យក្ស​ឡោម​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​ភ្នំ​ ជា​ទី​ដែល​គូ​ស្នេហ៍​ទាំង​២​លាក់​ខ្លួន​ ឯគូ​ស្នេហ៍​នោះ​គិត​ថា​គ្មាន​ផ្លូវ​នឹង​គេច​ខ្លួន​ឡើយ ហើយ​ពួក​គេ​ទាំង​២​បាន​សំរេច​ចិត្ត​ប្រាថ្នា​ឱ្យ​ព្រះ​ធរណី​ស្រូប ដើម្បី​បញ្ជាក់​ពី​សេចក្តី​ស្នេហា​បរិ​សុទ្ធ​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ពួក​ខ្លួន។ ​គូស្នេហ៍​ទាំង​២​បាន​ចាប់​ផ្តើម​បន់​ស្រន់​ដល់​អ្នក​តាព្រៃ​ភ្នំ​ ព្រះ​មុនី​ឥសី និង​វត្ថុ​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​ទាំង​ឡាយ​ថា យើង​ទាំង​២​សូម​បូជា​ជីវិត​ដល់​វត្ថុ​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​ដែល​រក្សា​ទឹក​ដី​នេះ សូម​ឱ្យ​លោក​ជួយ​ឱ្យ​ទីនេះ​លិច​ចុះ​ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​ធរណី​ចុះ ដើម្បី​កុំ​ឱ្យ​គេ​​​បំបែក​ចេញ​ពី​គ្នា។ រំពេច​នោះ​តំបន់​ភ្នំ​នេះ​ក៏​ស្រុត​​លិច​ចុះ​ទៅ​ក្រោម​ព្រះ​ធរណី​យ៉ាង​ឆាប់​ រហ័ស​នាំ​យក​គូស្នេហ៍​នោះ​ទៅ​ជា​មួយ​​ដូច​បំណង​ប្រាថ្នា។ ​ហេតុ​នេះ​ទើប​អ្នក​ស្រុក​​ហៅ​ស្រះ​នោះ​ថា យក្ស​ឡោម មក​ពី​ពាក្យ​កាត់​របស់​ពាក្យ​កង​ទ័ព​យក្ស​ឡោម​ព័ទ្ធ​នោះ​ឯង។ មាន​ការ​ពន្យល់​​ប្រភេទ​ឈ្មោះ​យក្ស​ឡោម​​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​​ពី​រឿង​​ខាង​លើ​ ហើយ​​គួរ​ឱ្យ​​យក​ជា​ការណ៍​បាន​និទាន​ថា ពាក្យ​​ “យក្ស​” នៅ​ក្នុង​ភាសា​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​នៅ​ទីនោះ​ មាន​ន័យ​ថា ជា​ប្រធាន​ភូមិ ​មេ​កន្ទ្រាញ ឬ​​ម្ចាស់​ភូមិ។ ឯពាក្យ​ថា​ឡោម គឺ​មាន​ន័យ​ថា ជា​ឈ្មោះ​របស់​មនុស្ស ដែល​ជា​ប្រធាន​ភូមិ​ អ្នក​គ្រប់​គ្រង​នៅ​តំបន់​នោះ។ ព្រោះ​ហេតុ​ដូច្នេះ​ពាក្យ​ថា​យក្ស​ឡោម គឺ​ជា​ការ​រំលឹក​គោរព​ប្រតិ​បត្តិ​ដល់​ព្រលឹង​ ឬ​វិញ្ញាណ​​ខន្ធ​នៃ​មេដឹក​នាំ​ជំនាន់​មុន​របស់​ពួក​គេ​មាន​ឈ្មោះ​ថា “ឡោម” ដែល​ធ្លាប់​គ្រប់​គ្រង​កុល​សម្ព័ន្ធ​ជន​ជាតិ​​ដើម​ភាគ​តិច​នៅ​តំបន់​ជុំ​វិញ ​បឹង​នោះ​ឱ្យ​រស់​នៅ​ក្នុង​សុភមង្គល និង​ភាព​​សុខ​សាន្ត។ ទើប​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ការ​ទម្លាប់​ហៅ​ថា បឹង​យក្ស​ឡោម ហើយ​ក៏​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​មួយ​ដែល​សំបូរ​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ​មក​ទស្សនា​កំសាន្ត​ក្នុង​រដូវ​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ជាតិ ឬ​ក្នុង​ដំណើរ​កំសាន្ត​ចុង​សប្តាហ៍​ចំរុះ​ជាតិ​សាសន៍​ច្រើន​កុះ​ករ​មាន​ការ​ កើន​ឡើង​​ពី​មួយ​​​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ។

២-​រមណីយ​ដ្ឋាន​ទឹក​ជ្រោះ​ចាអ៊ុង ៖


ទឹក ​ជ្រោះ​ចាអ៊ុង ស្ថិត​នៅ​ជាយ​ម្ខាង​នៃ​​ខ្ពង់​រាប​នៃ​ជួរ​ភ្នំ​ស្វាយ ក្នុង​ទឹក​ដី​ចាអ៊ុង​កៅ ឃុំ​ចាអ៊ុង ស្រុក​អូរ​ជុំ មាន​ចំងាយ​ប្រមាណ​៩​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ទិស​ពាយ័ព្យ ពី​ក្រុង​បាន​លុង។ ទឹក​ជ្រោះ​នេះ​មាន​កំពស់​ទឹក​ធ្លាក់​រហូត​ដល់​២៥​ម៉ែត្រ ហើយ​នៅ​ជុំ​វិញ​មាន​ដើម​ឈើ​តូច​ធំ និង​វល្លិ៍​ដុះ​ជុំ​វិញ​ជា​ច្រើន​ស្អេក​ស្អះ​ជា​មួយ​នឹង​ទឹក​ដែល​កំពុង​ហូរ​ ធ្លាក់។ ទស្សនីយ​ភាព​ដ៏​អស្ចារ្យ​ គឺ​ស្រស់​ស្អាត​ដូច​នៅ​ក្នុង​គំនូរ​ចំហាយ​ទឹក​ចេញ​ពី​ខ្សែ​ទឹក​ធ្លាក់ ​បង្កើត​បាន​ជា​ខ្យល់​សំនើម​មាន​ពណ៌​ដូច​អ័ព្ទ​នៃ​ទឹក​សន្សើម ដែល​ជា​ប្រភព​ផ្គត់​ផ្គង់​ដល់​ការ​ដុះ​រីក​លូត​លាស់​នៃ​រុក្ខ​ជាតិ​គ្រប់​ ប្រភេទ​នៅ​ទីនេះ។ នៅ​ពេល​ខ្លះ​ដោយ​សារ​បាន​ចំណាំង​កាំ​រស្មី​​ព្រះ​អាទិត្យ ចាំង​កាត់​ខ្សែ​ទឹក​ និង​ចំហាយ​ទឹក​នោះ​ក៏​បង្កើត​បាន​ឆពណ្ណ​រង្សី​ដូច​ឥន្ទធនូ​ឡើង។ បច្ចុ​ប្បន្ន​​សហ​​គមន៍​ទើប​​សាង​សង់​ជណ្តើរ​ថ្ម​ធំ​មួយ​ ដើម្បី​សំរួល​ដល់​ការ​ចុះ​ឡើង​របស់​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ដែល​មាន​បំណង​ចុះ​ទៅ​ដល់​ បាត​ជ្រោះ​ដែល​ទឹក​ហូរ​ធ្លាក់​ចុះ​ទៅ​ដ៏​ជ្រៅ​សន្លឹម​នោះ។ នៅ​ឯបរិវេណ​ខាង​លើ​នៃ​ទឹក​ធ្លាក់​ចាអ៊ុង​នេះ​​ក៏​មាន​អ្នក​ស្រុក​លក់​ដូរ​ ចំណី​អាហារ​ ភេសជ្ជៈ និង​វត្ថុ​អនុ​ស្សាវរីយ៍​ជា​ច្រើន​សំរាប់​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ដែរ។ នៅ​ខាង​ក្រោយ​ខ្សែ​ទឹក​ធ្លាក់​​មាន​រូង​ថ្ម​ដ៏​​ធំ​ដែល​អាច​ឱ្យ​ទេស​ចរ​ គ្រប់​រូប​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង ហើយ​មើល​ទិដ្ឋ​ភាព​ទឹក​ធ្លាក់ និង​ទេស​ភាព​ក្នុង​ជ្រោះ​​ល្អ​ខុស​ប្លែក​ពី​ធម្មតា។

៣-​រមណីយ​ដ្ឋាន​ទឹក​ជ្រោះ​កាចាញ​ ៖


ទឹក ​ជ្រោះ​កាចាញ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​២ សង្កាត់​កាចាញ ក្រុង​បាន​លុង មាន​ចំងាយ​ប្រមាណ​៦​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​ក្រុង​បាន​លុង។ វា​គឺ​ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​ធម្ម​ជាតិ​ដ៏​ស្រស់​ត្រកាល​មួយ​ តែង​តែ​ទាក់​ទាញ​ភ្នែក​​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​គ្រប់​ៗរូប​ឱ្យ​ទៅ​ទស្សនា​ទីនោះ។ ទឹក​ធ្លាក់​នេះ​ស្ថិត​នៅ​​ចំកណ្តាល​ព្រៃ​ភ្នំ​ភ្ជាប់​ដោយ​អូរ ​និង​ចំការ​កៅស៊ូ​នៅតាម​ដង​ផ្លូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​​ទីនោះ។ ដើម្បី​គយ​គន់​សំរស់​ដ៏​ត្រកាល​នៃ​ទឹក​ធ្លាក់​នេះ​ឱ្យ​កាន់​តែ​ប្លែក​ ចំឡែក​អារម្មណ៍​នោះ​គឺ​ទេស​ចរ​ទាំង​អស់​ត្រូវ​ចុះ​តាម​ជណ្តើរ​ឈើ​ប្រមាណ​៧២​ កាំ ទៅ​ក្រោម ឬ​ដើរ​កំសាន្ត​លេង​តាម​ស្ពាន​យោល​ដែល​លាត​សន្ធឹង​នៅ​ពី​មុខ

ចរន្តទឹកធ្លាក់ ។ នៅ​ចំណុច​​ខាង​ក្រោម​នេះ ​មាន​ដើមឈើ​ធំៗ​ដែល​អាច​ផ្តល់​​ជា​ម្លប់​​ដល់ការ​​សំរាក​លេង ឬ​ហូប​ចុក​​ចំណី​​អាហារ។ ចំណែក​នៅ​ផ្នែក​​ខាងលើ​​ក្បែរ​ចំណុច​​​ទឹកធ្លាក់​ មាន​​កន្លែង​​លក់​ដូរ​ចំណី​អាហារ ​ភេសជ្ជៈ​ រួមទាំង​វត្ថុ​​អនុ​ស្សាវ​រីយ៍​​​​ផ្សេងៗ​សំរាប់​​អ្នក​ទេសចរ​​​ដែល​ទៅ​ កំសាន្ត​​ទីនោះ។

៤-​រមណីយដ្ឋាន​ទឹក​ជ្រោះ​​​​កាទៀង​ ៖


ទឹក ​ជ្រោះ​​កាទៀង ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុងភូមិ​​កាទៀង ឃុំ​ល្បាំង២ ស្រុក​​លំផាត់ មានចំងាយ​ប្រមាណ​​៩គីឡូម៉ែត្រ ​ពី​ក្រុង​បានលុង ខេត្ត​រតន​គិរី។ មុន​នឹង​​ធ្វើដំណើរ​​ទៅ​ដល់​រមណីយដ្ឋាន​​ទឹកជ្រោះ​​កាចាញ​ មានផ្លូវ​​លំបែក​​ទៅ​ស្តាំ​ដៃ​តាមរបង​​រោង​ចក្រ​កៅស៊ី​​ក្រែបឆាយ​​សេង ​ទៅ​ខាង​ត្បូង​ គឺជា​​ផ្លូវ​ទៅកាន់​​រមណីយដ្ឋាន​​ទឹកជ្រោះ​​កាទៀង ដែល​មាន​ចំងាយ​​ប្រមាណ​​ជា​៣គីឡូម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ​នឹង​​ទៅ​​ដល់​រមណីយដ្ឋាន​​នេះ ។ ទឹកជ្រោះ​​កាទៀង​ ​ស្ថិត​នៅ​កណ្តាលព្រៃ​​ភ្នំ​​មាន​​​ដើម​ឈើ​ធំៗ​​ដែល​អាច​​​ផ្តល់ជា​ ម្លប់យ៉ាង​ត្រជាក់​​ត្រឈឹង​​​ត្រឈៃ​ដល់​អ្នក​ទេសចរ​​ទាំង​ឡាយ ។ ដើម្បី​​គយ​គន់ទេស​ភាព​​​ដ៏​ស្រស់​ត្រកាល​នៃទឹក​ធ្លាក់នេះ​ឱ្យ​កាន់តែ​​ ប្លែក គឺត្រូវ​ចុះ​តាម​ជណ្តើរ​​​ឈើជា​ច្រើន​​កាំ​​ទៅ​ក្រោម។ ​នៅខាង​ក្រោយ​​ខ្សែ​​ទឹកធ្លាក់​នោះ​​មាន​រូងថ្ម​​ដ៏ធំ​​អាច​ឱ្យ​ភ្ញៀវ​​ ចូលទៅ​ក្នុងបាន ហើយ​អាច​មើល​ឃើញ​​ទេស​​ភាពល្អ​ៗ​ប្លែកៗ​​ពីធម្មជាតិកាត់​តាមខ្សែ​ទឹក​ដែល​ កំពុង​​ធ្លាក់​យ៉ាង​ត្របាញ់​នោះ ។ ​ចំណែក​​នៅ​ខាងលើក្បែរ​​​ចំណុច​​ទឹក​​ធ្លាក់​​ មាន​​កន្លែង​ជិះ​ដំរី​សំរាប់​​​ការដើរ​កំសាន្ត​​តាម​​ព្រៃ​​ជុំវិញ​​ទីនោះ ។​ នៅទីនោះ​​ មាន​ផលិត​​ផល​​ផលិត​ពី​ដៃ​ដោយ​ជន​​ជាតិគ្រឹង​ជាច្រើនមុខ​​ដាក់តាំង​លក់​​ ដូចជា ឃ្លោក ស្នា គង ក្រណាត់ប៉ឹង សំពត់​តាម​បែប​ប្រពៃណី​​​ជនជាតិ​​ដើម​ភាគ​តិចជា​ដើម ។

៥-​រមណីយដ្ឋាន​​ទឹកជ្រោះ​​អូរ​ស៊ិន​លែរ៍ ៖


ទឹកជ្រោះ ​​អូរ​ស៊ិនលែរ៍ ស្ថិតនៅក្នុង​​ភូមិ​សាស្ត្រ​​ទឹកដី​ ស្រុក​​លំផាត់​​ មានចំងាយ​​ប្រមាណ​៣០​គីឡូ​ម៉ែត្រ ពី​ក្រុង​បាន​លុង ​គឺ​ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​ទេស​ចរណ៍​ធម្ម​ជាតិ​​ដ៏​ស្រស់​បំព្រង​មួយ​ដែល​​តែង​​តែ​ ផ្តល់​​នូវ​​​ភាព​សប្បាយ​រីក​រាយ​ជក់​​ចិត្ត​​ដិត​​អារម្មណ៍​ដល់​អ្នក​ទេស​ ចរ​គ្រប់​ៗ​រូប ។ រមណីយ​ដ្ឋាន​នេះ​គ្រប​ដណ្តប់​​ដោយ​ព្រៃ​ស្រោង​ពណ៌​បៃតង ដែល​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​ជុំ​ជិត​ដោយ​ជួរ​ភ្នំ និង​ខ្ពង់​រាប​ប្រកប​ដោយ​ភាព​សុខដុម​រមនា​ពី​ធម្ម​ជាតិ​សំរាប់​សត្វ​ព្រៃ​ គ្រប់​ប្រភេទ​ និង​​​ឮ​​តែ​សំលេង​ខ្ញៀវ​ខ្ញារ​នៃ​សត្វ​បក្សា​បក្សី ។ រមណីយ​ដ្ឋាន​ទឹក​​ធ្លាក់​នេះ​ ធ្លាប់​តែ​លាក់​ខ្លួន​​នៅ​កណ្តាល​ទ្រូង​ព្រៃ​ជា​យូរ​មក​ហើយ ទើប​​តែ​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ទេ ដែល​បណ្តាញ​ផ្លូវ​​​គមនាគមន៍​ត្រូវ​បាន​អភិ​វឌ្ឍ​​​តភ្ជាប់​ទៅ​ដល់​តំបន់​ ទឹក​​ធ្លាក់​​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ​នេះ​បាន​ងាយ​​ស្រួល ។ អ្នក​ទេស​ចរ​អាច​ទៅ​ដល់​ទី​នោះ​តាម​រយៈ​រថយន្ត​​ធុន​ខ្ពស់ៗ​​ ឯ​​​អ្នក​បើក​បរ​ក៏​ត្រូវ​តែ​ប្រកប​ដោយ​ទេព​​កោសល្យ​ផង​ដែរ ​ក្នុង​ការ​បញ្ជា​យាន​យន្ត​តាម​ផ្លូវ​​ក្នុង​ព្រៃ​បត់​បែន​ដូច​ពស់​លូន ហើយ​កន្លែង​ខ្លះ​​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​អូរ​តូចៗ​ទៀត​​ផង​។ ដំណើរ​កំសាន្ត​​ទៅ​​កាន់​ទី​នោះ​ គឺ​អាច​ចំណាយ​​ពេល​ពេញ​មួយ​​ថ្ងៃ និង​ត្រូវ​ត្រៀម​រៀប​ចំ​​​កញ្ចប់​ម្ហូប​អាហារ និង​ភេស​ជ្ជៈ​ផងដែរ ព្រោះ​នៅ​ទី នោះ​គ្មាន​អ្វី​លក់​ដូរ​ទាំង​អស់​​គឺ​ធម្ម​ជាតិ​ពិតៗ ។ ទឹក​ធ្លាក់​​នោះ​មាន​៧​ជាន់ ដែល​ទស្សនីយ​ភាព​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​នេះ ស្ថិត​នៅ​​កណ្តាល​ព្រៃ​​​ និង​មាន​ការ​​អភិ​រក្ស​​ថែរក្សា​​យ៉ាង​ល្អ​ ​ហើយ​កន្លែង​ខ្លះ​សូម្បី​តែ​ពន្លឺ​ព្រះ​អាទិត្យ ក៏​ពិបាក​​នឹង​ចាំ​​​​ង​​​កាំរស្មី​ចូលដល់​ផង ។ នៅរដូវ​ប្រាំង ​ចរន្ត​ទឹក​ហូរ​​មាន​សភាព​យឺត​ល្មម​ដែល​អាច​ឱ្យ​យើង​ហែល​លេង​បាន​យា៉ង​ស្រួល ។ រីឯ​នៅ​រដូវ​ភ្លៀង​ ចរន្ត​ទឹក​ហូរ​ខ្លាំង​លឿន កួច​ខ្មួល​ខ្មាញ់ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​មុជ​កំសាន្ត​​ណាស់ ។ រមណីយ​ដ្ឋាន​ទឹក​ធ្លាក់​អូរ​ស៊ីន​លែរ៍ មិន​ត្រឹម​តែ​ផ្តល់​​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​សំរាប់​​​ដំណើរ​​កំសាន្ត​​ក្នុង​ព្រៃ​ ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​​​វា​​​ហាក់​បី​ដូច​ជា​​​ការ​ស្រាវ​​ជ្រាវ​អំពី​សំរស់​ធម្ម​ជាតិ​ ផ្សេងៗ​រួម​ទាំង​ទឹក​ធ្លាក់​​ដទៃ​ទៀត​នៅ​ជុំ​វិញ​ទី​​នោះ​ផង​ដែរ ។

៦-រមណីយ​ដ្ឋាន​​ឥសី​បតមៈ (ភ្នំ​ស្វាយ) ៖


ទី ​កន្លែង​​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​​ឥសី​បតមៈ តាំង​នៅ​លើ​កំពូល​​ភ្នំ​ស្វាយ មាន​ចំងាយ​ប្រហែល​​ពីរ​​គីឡូ​ម៉ែត្រ ខាង​លិច​ក្រុង​បាន​លុង ។ បច្ចុ​ប្បន្ន​​ទី​កន្លែង​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​នេះ បាន​ក្លាយ​ជា​កន្លែង​ទស្សនា​ថ្ងៃ​​រះ​​ដ៏​ល្អ​នៅ​ពេល​ព្រឹក​ព្រហាម និង​ខណៈ​ពេល​ថ្ងៃ​រះ​ឡើង​ផុត​ព្រៃ​ភ្នំ​ពី​លើ​ក្រុង​បាន​លុង ។ ទី​កន្លែង​នេះ​ក៏​ផ្តល់​​ទិដ្ឋ​ភាព​គួរ​ឱ្យ​គយ​គន់ ម្យ៉ាង​ទៀត​គឺ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​​ធម្ម​តា ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​អាច​ចោល​ភ្នែក​​គយ​គន់​ជុំ​វិញ​ពី​លើ​កំពូង​ភ្នំ​នោះ ដែល​លំអ​​ដោយ​ទេស​ភាព​​​ពណ៌​បៃតង​ជា​និច្ច នៅ​តាម​ទី វាល​ជំរាល​ជ្រលង​ភ្នំ​ រួច​បន្ត​ដោយ​ជួរ​​ភ្នំ​នៅ​ឯ​នាយ​ជាប់​នឹង​ជើង​មេឃ ។ ឥសីបតមៈ​ ជា​ឈ្មោះ​​​អ្នក​តា​​​ភ្នំ​ពី​បុរាណ​ដែល​បាន​ថែរក្សា​​តំបន់​នេះ​ក្នុង​សម័យ ​​កាល​យូរ​លង់​ណាស់​មក​ហើយ ។ ឥសី ជា​នាម​សំរាប់​​សំគាល់​អ្នក​បួស ឬ​អ្នក​ប្រកាន់​សច្ច​​ធម៌​នៅ​ក្នុង​សាសនា​​ព្រាហ្ម​ណ៍ ប៉ុន្តែ​​បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​​កសាង​ព្រះ​ពុទ្ធ​បដិមា​ដ៏​ធំ​មួយ​មាន​​ប្រវែង ​​៥​ម៉ែត្រ ​កាល​ពី​ដើម​ទស​វត្ស ​ឆ្នាំ១៩៦០ មក​​ ទី​កន្លែង​នេះ​គ្រាន់​តែ​រក្សា​ឈ្មោះ​ដើម «ឥសីបតមៈ» ​ហើយ​ប្រជា​ជន​ភាគ​ច្រើន​គោរព​​​បូជា​​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា ឯ​ព្រហ្ម​ញ្ញសាសនា​គោរព​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ ។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ​ទី​កន្លែង​ដ៏​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​នេះ ប្រជា​ជន​​ទៅ គោរព​​បូជា​ ដើម្បី​សុំ​លាភ​សំណាង ជោគ​ជតា​រាសី និង​សុំ​ក្តី​សុខ​សប្បាយ ។ ឥសី​បតមៈ​​ ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​សក្ការ​​បូជា​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ​បំផុត សំរាប់​​ប្រជា​ជន​​ដែល​រស់​នៅ​ខេត្ត​រតន​គិរី និង​អ្នក​​ទេស​ចរ​ជាតិ​ដែល​ធ្វើ​ដំណើរ​​​នៅ​កំសាន្ត​​នៅ​ទឹក​ដី​ខេត្ត​នេះ ។

៧-រមណីយ​ដ្ឋាន​​បឹង​​លំកុដ ៖

លំកុដ ​ជា​បឹង​ធម្ម​ជាតិ​​ដែល​មាត់​បឹង​នេះ​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​រូប​បេះដូង​មនុស្ស ។ ​បឹង​នេះ​មាន​ទំហំ​​២៥​ហិកតា ​ជំរៅ​ប្រមាណ​ជា​៦០​ម៉ែត្រ ហើយ​មាន​លក្ខណៈ​អេកូឡូ​ហ្ស៊ីដូច​បឹង​យក្ស​ឡោម​ដែរ វា​កើត​​ឡើង​ពី​​បន្ទុះ​ភ្នំ​ភ្លើង​កាល​​​ពី​សម័យ​ដើម​ដូច​គ្នា ។ ​ស្ថិត​នៅ​លើ​តំបន់​ខ្ពង់​រាប​​ និង​​ជួរ​ភ្នំ​ដែល​គ្រប​ដណ្តប់​ដោយ​ព្រៃ​ត្រូពិច ពណ៌​បៃតង​​ជានិច្ច​​បឹង​លំកុដ​មាន​ដើម​ឈើ​ទ្រេត​ជា​ច្រើន ហាក់​បី​ដូច​ជា​ចង់​ដួល​រលំ​​ទៅ​លើ​ផ្ទៃ​ទឹក​បឹង​ដ៏​ថ្លា​ពណ៌​ខៀវ​ស្រងាត់ ហើយ​ជា​ធម្ម​តា​ទឹក​មាន​ភាព​ត្រជាក់​​ស្រេង​​ជាង​ទឹក​បឹង​ផ្សេងៗ ។ ​ហ៊ុម​ទ័ព្ធ​ជុំ​វិញ​ដោយ​ដុំ​ថ្ម​ក្រោម​​ម្លប់​នៃ​ដើម​ឈើ​ធំ​ៗ​ បឹង​ដែល​កើត​​ឡើង​ពី​បន្ទុះ​ភ្នំ​ភ្លើង​​បុរាណ​​នេះ បាន​ផ្តល់​ជា​​សំបុក​មច្ឆ​ជាតិ​តូច​ធំ​ជា​ច្រើន​​ប្រភេទ​រស់​នៅ​បន្ត​ពូជ​ ពង្ស ហើយ​វា​ក៏​ជា​ធ្នាក់​​ទាក់​ទាញ​សត្វ​បក្សា​បក្សី​សីុ​ត្រី​ជា​អាហារ និង​បក្សា​បក្សី​​ជា​ច្រើន​ទៀត​រស់​នៅ​​ជុំ​វិញ​មាត់​បឹង​នេះ​ជា​អចិ​ ន្ត្រៃយ៍ ។ នៅ​ឆ្ងាយ​បន្តិច​ពី​មាត់​បឹង​លំកុដ គឺ​​ជា​កន្លែង​​រស់​នៅ​​ដ៏​សុខ​សាន្ត​របស់​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ទំពួន ព្នង និង​ជន​ជាតិ​ឡាវ ។ ប្រជា​ជន​ទាំង​នោះ​ជា​កសិ​ករ​ដែល​មាន​ជីវ​ភាព​រស់​​នៅ​ពឹង​ផ្អែក​​ទៅ​លើ​ ដំណាំ​ដាំ​ដុះ​​​​ចំការ​​ស្រែ និង​អនុ​ផល​ព្រៃ​ឈើ ។ បឹង​លំកុដ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​សាស្ត្រ​​ឃុំ​សេដា ស្រុក​លំផាត់ ដែល​អ្នក​ទេស​ចរ​​អាច​ទៅ​កាន់​​​​ទី​នោះ​តាម​​ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ​៧៨A មាន​ចំងាយ​​ប្រហែល​៥៤​គីឡូ​ម៉ែត្រ ​ពី​ក្រុង​​បាន​លុង។ នៅ​រដូវ​ប្រាំង​ រថយន្ត​​ភាគ​​ច្រើន​​អាច​បើក​បរ​ទៅ​កាន់​ទី​នោះ​បាន ចំណែក​នៅ​រដូវ​វស្សា​វិញ មាន​តែ​រថយន្ត​ប្រភេទ​ខ្ពស់ៗ​ទេ ទើប​អាច​ទៅ​មក​បាន​ងាយ​ស្រួល ។
មក​ទល់​នឹង​ពេល​នេះ​មិន​ទាន់​មាន​អ្នក​លក់​ដូរ​អ្វី​ឡើយ ​សូម្បី​តែ​លក់​ភេស​ជ្ជៈ​ ឬក៏​អាហារ​​នៅ​ទី​នោះ​ក៏​ពុំ​មាន​ដែរ ។ ​អ្នក​ទេស​ចរ​​ទាំង​អស់​ត្រូវ​រៀប​ចំ​ប្រដាប់​ប្រដា​​ស្បៀង​​អាហារ​គ្រប់​​ យ៉ាង​ ពី​ទី​រួម​ស្រុក​បកែវ ឬ​ពី​ក្រុង​​បាន​លុង ​ទៅ​ទើប​ជា​ការ​ប្រសើរ​​សំរាប់​ដំណើរ​​កំសាន្ត​​ទៅ​កាន់​បឹង​ធម្ម​ជាតិ​ដ៏​ ស្រស់​បំព្រង​មួយ​នេះ ។

៨-រមណីយ​ដ្ឋាន​​​ទឹក​ជួរ​តាតៃ ៖


តាតៃ គឺ​ជា​ទី​កន្លែង​ដែល​មាន​ល្បាក់​ទឹក​ជួរ​ហូរ​ជ្រែក​តាម​ចន្លោះ​ថ្ម​ដា ស្រស់​​ត្រកាល​​ស្ថិត​នៅ​តាម​បណ្តោយ​​ទន្លេ​​ស្រែ​ពក ក្នុង​ឃុំ​ជ័យ​​ឧត្តម​​ ស្រុក​លំផាត់ មាន​ចំងាយ​ប្រហែល​៣៤​គីឡូ​ម៉ែត្រ ខាង​ត្បូង​​ក្រុង​បាន​លុង ។
ទឹក​ជួរ​តាតៃ​ តែង​តែ​បង្ហាញ​ភាព​​ទាក់​ទាញ​របស់​​ខ្លួន​នៅ​រដូវ​ប្រាំង​ចាប់​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ​ដល់​ខែ​មេសា។ នា​​អំឡុង​ពេល​នេះ​ ​គឺ​គេ​អាច​លេង​កំសាន្ត​ជា​មួយ​នឹង​ទឹក​ដ៏​​ថ្លាឈ្វេង​ហូរ​កាត់​តាម​​​ ចន្លោះ​ផ្ទាំង​ថ្ម​​តូច​ធំ និង​ឆ្នេរ​ខ្សាច់​ ហើយ​នៅ​​តាម​វាល​ដែល​មាន​ល្បាក់​ទឹក​​ជួរ​ហូរ​កាត់​​នោះ​ក៏​សំបូរ​ទៅ​ដោយ​ កូន​ព្រៃ​រុក្ខ​ជាតិ​លិចទឹក​​ដែរ ។ ដោយ​​មាន​បណ្តោយ​​២​ទៅ​៣​គីឡូ​ម៉ែត្រ ​ល្បាក់​ទឹក​ជួរតាតៃ​ក៏​ផ្តល់​ជា​កន្លែង​ដ៏​​ប្រសើរ​មួយ​សំរាប់​​ការ​ស្ទូច​ ត្រី​លេង​កំសាន្ត​នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ស្ងាត់ៗ​ខ្លះ ។ ក្នុង​ពេល​មាន​ពិធី​បុណ្យ​​ចូល​​ឆ្នាំខ្មែរ​​ និង​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន ល្បាក់​ទឹក​នេះ​ជា​កន្លែង​ដ៏​ល្អ​​ពិសេស​​មួយ​សំរាប់​​​​អ្នក​ទេសចរ​ក្នុង​ ស្រុក​ដែល​និយម​ធ្វើ​ដំណើរ​​កំសាន្ត​វិល​ល្ងាច​​ពី​ទី​រួម​ខេត្ត​ទៅ​​កាន់​ ទី​នោះ ដើម្បី​ទទួល​ទាន​អាហារ​វេច​ខ្ចប់​នៅ​តាម​រមណីយ​ដ្ឋាន​ ឬ​ហៅ​ថា​ភិច​និច​​ រួច​ចុះ​មុជ​ទឹក​​ និង​ហែល​ទឹក​លេង​កំសាន្ត​យ៉ាង​ត្រជាក់​ចិត្ត។
បើ​ឆ្លង​ទៅ​ត្រើយ​​ម្ខាង​ នៃ​ទន្លេ​ស្រែ​​ពក និង​កន្លែង​​ទឹក​ជួរ ​ទី​នោះ​គឺ​ជា​សហ​គមន៍​ដ៏​ធំ​របស់​បង​ប្អូន​​ជន​ជាតិ​​ឡាវ និង​ខ្មែរ​រស់​នៅ​យ៉ាង​សុខដុម​រមនា ។ ភាគ​ច្រើន​​គេ​ប្រើ​ប្រាស់​ពីរ​ភាសា គឺ ភាសា​ខ្មែរ និង​​ភាសា​​​ឡាវ ពួក​គេ​ជា​កសិ​ករ និង​ជា​​អ្នក​នេសាទ​​ ហើយ​ក៏​ជាអ្នក​​ប្រមូល​អនុ​ផល​ព្រៃ​​ឈើ​​ ដើម្បី​​រក​កំរៃ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ផងដែរ ។

៩-រមណីយ​ដ្ឋាន​វាល​ថ្ម​រំផ្លង់ ៖


វាល ​ថ្ម​រំផ្លង់ ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​អេកូ​​ទេស​ចរណ៍​គួរ​ឱ្យ​​ទាក់​ទាញ​មួយ ​ជា​​ដែន​ដី​ប្រពៃណី​នៃ​សហ​គមន៍​កុល​សម្ព័ន្ធ​ភ្នំ​រស់​នៅ​ទី​នោះ។ នៅលើ​វាល​នោះ​មាន​ស្មៅ និង​មាន​រុក្ខ​ជាតិ​ព្រៃ​ដែល​មាន​ផ្កា​រីក​ស្គុស​ស្គាយ​នា​​​រដូវ​វស្សា​​​ ចាប់​ពី​​ខែ​ឧសភា ដល់​ខែ​​មករា ។ ​នៅ​ក្បែរ​​នោះ​មាន​អូរ​តូច​មួយ​មាន​ទឹក​​ថ្លា​​​ឈ្វេង​ជានិច្ច​ និង​ជួន​កាល​ហូរ​ផង ហើយ​បាន​ជា​ដាក់​​ឈ្មោះ​ថា «វាល​ថ្ម​រំផ្លង់» ​ដោយ​យក​តាម​ឈ្មោះ​កូន​មេ​កន្ទ្រាញ​កុល​សម្ព័ន្ធ​​ភ្នំ ដែល​រស់​នៅ​ជុំ​វិញ​តំបន់​នោះ។ យោង​ទៅ​​តាម​រឿង​ព្រេង​ គឺ​​ជា​យូរ​លង់​មក​ហើយ វាល​ថ្ម​រំផ្លង់​ជា​វាលថ្ម​ដា​​​ធម្ម​ជាតិ ដែល​ពួក​កុមារ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​និយម​ទៅ​លេង​​រួម​ទាំង​កូន​មេ​កុលស​ ម្ព័ន្ធ​ក្នុង​តំបន់​​ និង​និយម​ទៅ​បង្ហោះ​​ខ្លែង​លេង​ផង​ដែរ ។
ថ្ងៃ​ មួយ​​កុមារ​ឈ្មោះ​​ «រំផ្លង់» ដែ​លជា​កូន​ប្រធាន​កុល​សម្ព័ន្ធ​​ភ្នំ​នៅ​មូល​ដ្ឋាន​នោះ​ក៏​មក​លេង​បង្ហោះ​ ខ្លែង​តាម​ធម្ម​តា ​​នៅ​ពេល​នោះ ស្រាប់តែ​មាន​​ខ្យល់​បក់​បោក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ហើយ​​​ធ្វើ​ឱ្យ​ដាច់​ខ្សែ​​ខ្លែងរបស់​កុមារ​រំផ្លង់​នោះ រសាត់​ទៅ​​ធ្លាក់​ទើរ​​លើ​ចុង​ស្រឡៅ​ដ៏​ធំ​សែន​​ខ្ពស់ ។ កុមារ​រំផ្លង់​មិន​​សប្បាយ​ចិត្ត​​​​ចំពោះ​វាសនា​នៃខ្លែង​​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​​ របស់​ខ្លួន​ឡើយ បន្ទាប់​​វា​បាន​​សំរេច​ចិត្ត​ឡើង​​​ដើម​ស្រឡៅ​នោះ ដើម្បី​ទៅ​​យក​ខ្លែង​របស់​ខ្លួន​​​ត្រឡប់​មក​វិញ តែ​ជា​អកុសល​នៅ​ពេល​​​រំផ្លង់​​កំពុង​សួរ​​សំដៅ​ទៅ​ចុង​​មែក​​ស្រឡៅ ជា​​ទី​​ដែល​​ខ្លែង​ទាក់​​ជាប់​នៅ​​ទី​នោះ​ ស្រាប់​តែ​មែក​​នោះ​​បាក់​ ហើយ​រំផ្លង់​ក៏​ធ្លាក់​មក​ក្រោម​​ស្លាប់​មួយ​រំពេច ។
សាក​សព​កុមារ​​ រំផ្លង់​​ត្រូវ​គេ​បញ្ចុះ​នៅ​ទី​នោះ​ក្នុង​ផ្នូរ​តូច​មួយ​​ រីឯ​​ខ្លែង​​របស់​រំផ្លង់ ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​តាំង​នៅ​​ក្បែរ​ផ្នូរ​នោះ​ដែរ លុះ​​​ចំ​ណេរ​​ចីរ​កាល​​​ក្រោយ​មក​ ខ្លែង​ដ៏​វែង​ស្រស់​ស្អាត​របស់​រំផ្លង់​​​ក៏​បាន​ក្លាយ​​ទៅ​ជា​អូរ​ដែល​មាន​ រហូត​មក​ដល់​​​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ឯង ។
ទី​កន្លែង​​ និង​កាល​បរិ​ច្ឆេទ​នៃ​មរណ​​ភាព​របស់​រំផ្លង់​ត្រូវ​បាន​​ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ឡើង​ ​​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ដោយ​​កុល​សម្ព័ន្ធ​ភ្នំ​ទាំង​ឡាយ​​​នៅ​​ជំនាន់​ក្រោយៗ​មក​ទៀត ។ ពួក​កុល​សម្ព័ន្ធ​​ភ្នំ​នៃ​តំបន់​នោះ​តែង​មក​​ពី​ទី​ជុំ​វិញ​ជិត​ឆ្ងាយ​ទាំង ​អស់​ ដើម្បី​មក​ប្រារព្ធ​បូជា​ដល់​ដួង​ព្រលឹង​របស់​រំផ្លង់ ។ ពួក​​គេ​គ្រប់ៗ​គ្នា​តែង​តែ​នាំ​មក​ជា​មួយ​​​នូវ​​ម្ហូប​អាហារ​ ផ្លែ​ឈើ​គ្រប់​មុខ និង​ជា​ពិសេស គឺ​ស្រា​ពាង​មក​កាន់​កម្ម​វិធី​នេះ​រាល់​ៗ​ឆ្នាំ ​។ ចំណែក​អង្កាម​​ដែល​ជា​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​មួយ​ប្រភេទ​សំរាប់​យក​មក​ធ្វើ​​ស្រា​ ពាង​តាម​បែប​ប្រពៃ​ណី​ជន​​ជាតិ​ដើម​កុល​សម្ព័ន្ធ​​ភ្នំ​​ ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​បាច​សាច​ចោល​នៅ​បរិ​វេណ​ប្រារព្ធ​​ពិធី​នោះ ដែល​នៅ​ក្បែរ​​ផ្នូរ​របស់​រំផ្លង់ ។ លុះ​ចំណេរ​ចីរកាល​ក្រោយ​មក​​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​​ គំនរ​អង្កាម​ក៏​កាន់​តែ​រីក​ធំ​ឡើងៗ​រហូត​​ក្លាយ​ជា​កូន​ភ្នំ​តូច​មួយ​នៅ​ទី ​នោះ​​ដែល​​បច្ចុ​ប្បន្ន​ប្រសិន​បើ​យើង​ដើរ​ឡើង​ទន្ទ្រាំ​លើ​កូន​ភ្នំ​នោះ​ វា​នឹង​ឮ​សូរ​សំលេង​ខ្ទ័រ ។

ដោ​យការ​គោរព​ប្រតិ​បត្តិ​​យ៉ាង​ខ្ជាប់​ខ្ជួន​នូវ​​ ប្រពៃ​ណី​របស់​ខ្លួន​ ប្រជា​ជន​កុល​សម្ព័ន្ធ​​ភ្នំ​ទាំង​ឡាយ​បាន​ដឹង​​និង​ស្គាល់​ទាំង​អស់​អំពី​ ពិធី​បុណ្យ​​រំផ្លង់​​ ហើយ​និង​ទី​កន្លែង​រៀប​ចំ​ពិធី ។​ មូល​ហេតុ​នោះ​​ហើយ​ដែល​​ប្រជា​ជន​​កុល​សម្ព័ន្ធ​ភ្នំ​មូល​ដ្ឋាន និង​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​នៅ​ទី​នោះ​​ហៅ​ថា វាល​រំផ្លង់​រហូត​​មក​ដល់​​បច្ចុ​ប្បន្ន​ និង​ជា​ទី​កំសាន្ត​​ទេស​ចរណ៍​​​នារដូវ​បុណ្យ​ទាន​​ទាំង​ភ្ញៀវ​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ ។

១០-ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរ​ជ័យ ៖


ក្នុង ​ភាព​ដ៏​ស្រស់​បំព្រង​ដោយ​ព្រៃ​ធម្ម​ជាតិ​ ជួរ​ភ្នំ​​​ ខ្ពង់​រាប ជ្រលង​ភ្នំ និង​ដង​អូរ​ ដែល​អម​ដោយ​សហ​គមន៍​​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ និង​សត្វ​ព្រៃ​ច្រើន​ប្រភេទ​ កំពុង​តែ​រង់​ចាំ​ស្វាគមន៍​​អ្នក​ទេស​​ចរ​នៅ​ឯ​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរ​ជ័យ ។
ឧទ្យាន ​ជាតិ​វីរ​ជ័យ លាត​សន្ធឹង​លើ​ផ្ទៃ​ដី​៣.៣២៥​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ការ៉េ ស្ថិត​ក្នុង​ស្រុក​តាវែង​ និង​ស្រុក​​វុឺន​សៃ របស់​ខេត្ត​រតន​គិរី ហើយ​បន្ត​ភ្ជាប់​​នៅ​ដល់​ស្រុក​​សៀម​បា៉ង ខេត្ត​ស្ទឹង​​ត្រែង ​និង​ស្ថិត​​​នៅចំងាយ​​ប្រហែល​​៦០​គីឡូ​ម៉ែត្រ ​ខាង​ជើង​ក្រុង​បាន​លុង ទី​រួម​ខេត្ត​រនត​គិរី ។ ឧទ្យាន​នេះ​ គឺ​ឧទ្យាន​ដ៏​ធំ​ជាង​គេ​​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​រាជា​ណា​ចក្រ​កម្ពុជា ​ហើយ​​ក៏​ធំ​ជាង​​នៅ​ទូទាំង​តំបន់​រួម​ទាំង​​ប្រទេស​ឡាវ និង​វៀត​ណាម ។​លើស​ពី​នេះ​ទៀត ​ឧទ្យាន​នេះ​ត្រូវបាន​គេ​រាប់​បញ្ចូល​ថា ជា​តំបន់​អភិ​រក្ស​ធំ​ជាង​គេ​នៅ​​ទ្វីប​អាសីុ​ផង​ដែរ ។ ទី​នេះ គឺ​ជា​កន្លែង​តែ​មួយ​គត់​ដែល​បន្សល់​ទុក​នូវ​ភាព​ដើម​នៃ​ប្រព័ន្ធ​ជីវ​​ ចំរុះ​ដោយ​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​ទៅ​ប៉ះ​ពាល់​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ឡើង​ទាំង​​ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ក៏​ដូច​ជា​ក្នុង​តំបន់​អាសីុ​អាគ្នេយ៍ វា​មាន​ដើម​ឈើ​ខ្លះ​ដែល​មាន​អាយុ​កាល​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ​មក​ហើយ វាល​ស្មៅ​​ បក្សា​បក្សី​រាប់​រយ​ប្រភេទ រាប់​ទាំង​សត្វ​អង្កត់ក.ស និង​ក.ខ្មៅ ​ត្រដក់​ ត្រសេះ និង​ពពួក​ថនិក​សត្វ​ជា​ច្រើន​​ប្រភេទ​​​ទៀត ។

ព្រៃ​ឈើ​​​ដ៏​ធំ​​ល្វឹង​ល្វើយ​ វាល​ស្មៅ​​យា៉ង​ច្រើន​​ ជួរ​ភ្នំ និង​ជ្រលង​ភ្នំ​​ សុទ្ធ​​សឹង​តែ​ជា​ប្រធាន​បទ​ដ៏​ធំ​មួយ​ដែល​បន្សល់​ទុក​នូវ​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​ សំរាប់​​មនុស្ស​ផង​ទាំង​ពួង។ ក្រៅ​ពី​នេះ ​នៅ​មាន​ប្រភេទ​​​សត្វ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដែល​គេ​ពុំ​ធ្លាប់​​បាន​ស្រាវ​​ជ្រាវ។ ​ក្រុម​អ្នក​​អភិ​រក្ស​ឧទ្យាន​នេះ ក៏​បាន​ប្រទះ​ឃើញ​នូវ​​ហ្វូង​សត្វ​ដំរី​ ខ្លា​ធំ និង​អំបូរ​មំ​សា​សត្វ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ទៀត​ រួម​ទាំង​​សត្វ​​​ប្រភេទ​​ខ្លះ​កំពុង​​ប្រកាស​អាសន្ន​ថា វា​នឹង​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​បាត់​បង់​នៅ​ក្នុង​លោក​​​យើង​នេះ​ក៏​មាន ។
ភូមិ​ ​ភាគ​ឦ​សាន​របស់​ប្រទេស​​កម្ពុជា ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា ជា​​ភូមិ​កំណើត​នៃ​បង​ប្អូន​ជន​ជាតិ​​ដើម​ភាគ​តិច​ជាច្រើន​អំបូរ ដែល​បាន​រស់​នៅ​ទី​នោះ​រាប់​សត​វត្ស​កន្លង​មក​ហើយ ហើយ​ពួក​គាត់​បន្ត​ការ​រស់​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​​ការ​ដាំ​ដុះ​ កសិ​ផល​ជីវ​​ចំរុះ។ ​​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នេះ ជន​ជាតិ​​ទើប​ភាគ​តិច​ព្រៅ​ និង​កាវ៉ែត​៤​ទៅ​៥​សហ​គមន៍​បាន​បន្ត​ប្រពៃណី​រស់​នៅរបស់​ពួក​គាត់​ដោយ​ពឹង​ ផ្អែក​​លើ​អនុ​ផល​​ព្រៃ​ឈើ​នៃ​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរ​ជ័យ។ បច្ចុ​ប្បន្ន​​ សហ​គមន៍​​ជន​ជាតិ​​ដើម​​ទាំង​នោះ ​បាន​ចូល​រួម​យ៉ាង​សស្រាក់​​សស្រាក់​នៅ​ក្នុង​កម្ម​វិធី​អភិរក្ស​​ឧទ្យាន​ ជាតិ​ដ៏​ធំ​មួយ​នេះ​។ ប៉ុន្តែ​ទោះ​បី​ជា​ឧទ្យា​វីរ​ជ័យ​សំបូរ​ទៅ​ដោយ​ធន​ធាន​ធម្ម​ជាតិ​យា៉ង​​ណា​ ក៏​ដោយ​ចុះ ក៏​កេរ​មរតក​សោក​នាដ​កម្ម​នៃ​សម័យ​​​សង្គ្រាម​អាមេ​រិក និង​វៀត​ណាម បាន​បន្សល់​​​ទុក​ស្លាក​ស្នាម​យ៉ាង​ជូរ​ចត់​ដល់​តំបន់​ព្រៃ​ធម្ម​ជាតិ​ដ៏​ធំ ​មួយ​នេះ​ដែរ។ បើ​យើង​សង្កេត​ឱ្យ​ដិត​​ដល់​​នៅ​ក្នុង​ឧទ្យា​ន​ជាតិ​វីរ​ជ័យ ក៏​បាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ស្លាក​ស្នាម​ផ្លូវ​លំហ្វ​ជី​មិញ​នៅ​ទី​នោះ​​ដែរ ។

នៅ​ក្នុង​ឧទ្យា​ជា​តិ​វីរ​ជ័យ ​លោក​អ្នក​​អាច​នឹង​បាន​ឃើញ​នូវ​សត្វ​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​រួម​ទាំង​ដំរី​ ខ្លា និង​ខ្លា​ឃ្មុំ​ផង ។ បន្ថែម​លើស​ពី​​នោះ​​​ទៀត នៅ​ក្នុង​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរ​ជ័យ​នេះ​ក៏​ជា​​ផ្ទះ​​សម្បែង​របស់​បង​ប្អូន​​ជន​ ជាតិ​​ដើម​ភាគ​តិច ប្រមាណ​១.៥០០​គ្រួសារ កំពុង​រស់​នៅ​ទី​នេះ​ផង​ដែរ ។ អ្នក​ទេស​ចរ​​ទាំងឡាយ អាច​នឹងបាន​ឃើញ​អំពី​​ប្រពៃណី​ទំនៀមទំលាប់​ ជំនឿ​​ផ្សេងៗ​​ និង​សកម្មភាព​​​ប្រចាំ​​ថ្ងៃ​​របស់ពួកគេ​​មិន​​ខាន ហើយ​អ្វីដែល​អាច​​មើល​ឃើញ​​យ៉ាង​ច្បាស់​​ក្រឡែត​នោះ គឺ​​ស្លាក​ស្នាម​​នៃសង្គ្រាម​​រវាង​វៀត​ណាម​​ និង​អាមេរិក​​នៅ​ទីនោះ​ ។
ឧទ្យាន ​​ជាតិ​វីរជ័យ ក៏ត្រូវ​បានគេ​ទទួល​ស្គាល់​ ហើយ​រាប​់បញ្ចូល​ជា​ឧទ្យាន​​ជាតិ​នៃ​​សម្បត្តិ​​​បេតិ​កភណ្ឌ​​របស់​ ប្រជាជាតិ​អាស៊ាន តាំង​ពី​ឆ្នាំ​​២០០៣ មក​ម៉្លេះ ​ថាជា​ឧទ្យាន​ជាតិគំរូ​ក្នុង​​ការ​ចែក​រំលែក​​បទពិសោធន៍​​នៃការ​​អភិរក្ស​​​ ​​ជីវ​ចំរុះ​​របស់​ខ្លួន​នៅក្នុង​​តំបន់​ក៏​ដូចជា​លើឆាក​អន្តរ​ជាតិ។ តំលៃ​​លិខិត​ចូលទស្សនា​ឧទ្យាន​​ជាតិ​វីរជ័យ​គឺ​១០​ដុល្លារ ​សំរាប់​ទេសចរ​​ម្នាក់ក្នុង​​មួយថ្ងៃ ​ដោយ​រាប់​​ទាំង​ថ្លៃ​​មគ្គុ​ទេ្ទស​ក៏​​រួច​ជា​ស្រេច ។ រី​ឯថ្លៃ​​ស្នាក់នៅ​​តាមផ្ទះ​សំណាក់​សហគមន៍​​នោះ គឺ​ប្រហែល​​៥​ដុល្លារ​​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ភាគច្រើន​​ជា​ភ្ញៀវ​​​អន្តរជាតិ​​ទៅទស្សនា​​កំសាន្ត​​នៅទីនោះ​​យ៉ាង​ច្រើន ។

១១-​ជំរកសត្វព្រៃ​​លំផាត់ ៖


លំផាត់ ​​ ជា​ផ្នែក​មួយនៃ​ទីឋាន​​ពិសិដ្ឋសំរាប់​​អភិរក្ស​​ពពួកសត្វ​​ព្រៃច្រើន​​ ប្រភេទ​នៃ​​ដែនជំរក​​សត្វ​ព្រៃ​​របស់ខេត្ត​​រតនគិរី ដែលជា​ទីកន្លែង​​គួរ​ឱ្យ​​ចាប់អារម្មណ៍​​បំផុត​នៃ​សំរស់​​ធម្មជាតិ​របស់​ កម្ពុជា។ ​ដែនជំរកសត្វព្រៃ​នេះ​​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​​ភាគឦសាន​​​នៃ​ប្រទេស គឺលាតសន្ធឹង​​ពីតាំង​ពី​ខេត្ត​រតន​គីរី​​ រហូត​​ខេត្តមណ្ឌល​​គិរី ​មាន​ទំហំ​​២.២២៥​គីឡូម៉ែត្រ​ការ៉េ​ ហើយ​តំបន់​នេះ​​ក៏ជា​​រមណីយដ្ឋាន​​ទាក់ទាញ​​​អ្នក​ទេសចរ​​ដែរ ​ដោយ​សារ​សំរស់​​ដ៏ត្រកាល​​ពីធម្មជាតិ​​​ ហ៊ុមព័ទ្ធ​​​ដោយ​រុក្ខ​ជាតិធំៗ​ និង​​​ជួរភ្នំ ដង​អូរ​​ ទន្លេ ដែលមាន​ទេស​​ភាព​ស្ងប់ស្ងាត់ ​ពីការ​រំខានទាំង​ឡាយ​របស់​មនុស្ស វាប្រៀប​​បាន​ជា​ឋានសួគ៌​មួយ​សំរាប់​ពពួក​​​សត្វព្រៃ​ជាច្រើន​ប្រភេទ​​ រួមទាំង​ប្រភេទ​សត្វ​​​ដ៏កម្រ​​ជិត​​ផុត​ពូជ​មួយ​ចំនួន​នៅលើ​ពិភព​លោក​នេះផង ។​
តំបន់សត្វ​ព្រៃ​​លំផាត់​មាន​ភ្នំ​ជា​ច្រើន លាយ​ឡំ​​ដោយព្រៃ​ និង​ដី​ទំនាប ​វាលស្មៅ ស្រះ​ ត្រពាំង និងអូរ​​ ដែល​ជា​ប្រភព​ទឹក​ភ្ជាប់ជាមួយ​​ទន្លេ​​ស្រែ​ពក វា​បាន​​ផ្តល់​​ជា​ជំរក​ដ៏​ល្អ​​វិសេស​វិសាល​​​ដល់​ថនិក​សត្វ​ជា​ច្រើនទៀត ​និង​ក៏មាន​​​សត្វ​​បក្សាបក្សី​​តូច​ធំ​ ​ជា​ច្រើន​​​រាប់រយ​​ប្រភេទ​រស់​នៅ និង​​សត្វ​​​ព្រៃ​ធំៗ​ដូចជា​ដំរី ក្របីព្រៃ ​ខ្លា ព្រម​ទាំង​​​ខ្លាឃ្មុំ ​និងពពួក​​ឧរង្គ​​សត្វជា​ច្រើន​​ទៀត​រស់​នៅ​​យ៉ាង​សុខសាន្ត ។

យោង​ទៅ​តាម​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​​ដោយ​អង្គការ​ WWF ក្នុង​​​ឆ្នាំ​២០០១​ ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ព្រៃ​នេះ​មាន​ប្រភេទ​​ថនិកសត្វ​​តូចធំ​ជាច្រើន​​ មាន​សត្វ​​បក្សា​បក្សី​​ប្រហែលជា​​១០០ប្រភេទ ​នៅ​ទី​នោះ​​​រួម​មាន​ទាំង​​រុក្ខជាតិ​​តូចធំ​រាប់​រយ​​ប្រភេទ និង​​តំបន់​​ទឹកធ្លាក់​​ជាច្រើន​​កន្លែង​ផងដែរ ។ ក្រៅ​ពី​ផ្តល់​ជំរក​​សត្វព្រៃ​​ជាច្រើនប្រភេទ​ហើយ ​ទីឋាន​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​​នេះ​ក៏​ជា​លំនៅ​ឋាន​​របស់​គ្រួសារ​​ជនជាតិ​ដើម​​ ភាគតិចជាង​១០០គ្រួសារ​នៅទីនោះ​ផងដែរ ​ដែលភាគច្រើន​​​ជា​ជនជាតិ​​ដើមភាគតិច​ព្នង។ ពួក​​គាត់​​រស់នៅ​ដោយពឹង​​ផ្អែក​លើ​ធនធាន​​ធម្មជាតិ​ក្នុង​ឧទ្យាន​​នេះទាំង​ ស្រុង ដែលប្រមូល​​អនុផល​ពីព្រៃ​​ឈើ​មួយ​ចំនួន​ដូចជា​ជ័រ វល្លិ ផ្តៅ​​ តិណ ​ជាតិ និង​ផលានុផល​ព្រៃឈើ​​ដទៃទៀត សំរាប់​ផ្គត់​​ផ្គង់​​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ពួកគាត់ ។​
ប្រសិន​បើ​​អ្នក​ ទេសចរ​​​ចង់ឃើញ​សត្វ​កាន់តែ​ច្រើន​ គេអាច​បោះជំរំ​នៅ​​ទីនោះ​​រហូត​ដល់​​​មួយ​សប្តាហ៍​​​ក៏​បាន​ ដែល​​ដំណើរ​កំសាន្ត​​​របៀប​ការ​ផ្សង​​ព្រេង​នេះ​វា​ពិត​ជា​បានផ្តល់​​ ពេលវេលា​​យ៉ាង​ពិសេស សំរាប់ការ​កំសាន្ត​​សប្បាយ​នឹង​សំរស់​ធម្មជាតិ​​​ពិតៗ។ ​នៅទីនោះ​​អ្នក​​ទេសចរ​​អាចជិះ​រទេះ​គោ​ ក្របី ​ដំរី ដែល​​ផ្តល់សេវា​ដោយ​ជនជាតិ​​ភាគ​តិច​ព្នង ហើយ​ការ​ជួលរទេះ ឬ​ដំរី និង​អ្នក​បរ​ដំរី (ហ្ម​ដំរី) មាន​​តំលៃ​ប្រហែល​​​ពី​១៥​ដុល្លារ ទៅ​​២៥​ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃ ៕​

http://kohsantepheapdaily.com.kh/article/20110122-202233.html

ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ចូលតាម​ច្រកទ្វារ​អន្តរជាតិ​ត្រពាំង​ក្រៀល​​បានកើនឡើង

អត្ថបទដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ “កោះសន្តិភាព”

ដោយ ៖ កោះឯករាជ្យ (ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ២៩ ខែ មករា ឆ្នាំ ២០១១)

ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ចូលតាម​ច្រកទ្វារ​អន្តរជាតិ​ត្រពាំង​ក្រៀល​​បានកើនឡើង​ខេត្តស្ទឹង​ត្រែង​ ៖ ច្រកទ្វារ​អន្តរជាតិ​​ត្រពាំង​ក្រៀល ដែល​ជាច្រក​ទ្វារ​​ព្រំដែន​​កម្ពុជា-​ឡាវ​ ​​ព្រំ​ប្រទល់​​រវាង​ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​​ និង​ខេត្ត​ចំប៉ា​​សាក់ ​បច្ចុ​ប្បន្ន​​មានភ្ញៀវ​​​ទេសចរ​អន្តរជាតិ ចូល​មក​តាម​ច្រក​ទ្វារ​នេះ​ច្រើន​គួរ​ឱ្យកត់
សំគាល់ ។ ភ្ញៀវ​​​​ទេសចរ​ទាំង​នោះ​ភាគច្រើន​​​ជា​ជនជាតិ​អឺរ៉ុប ចិន កូរ៉េ ជាដើម ដែលពួកគេ​​​ចូល​តាម​ច្រកទ្វារ​​អន្តរជាតិ​​នេះគឺ​អាច​ធ្វើដំណើរ​​ទៅ​ទស្សនា​ តាម​រមណីយ​ដ្ឋាន​​​​នានា​នៅ​តំបន់​ភូមិ​ភាគ​ឦសាន​ដូច​ជា​ខេត្ត​ស្ទឹង​​ត្រែង ខេត្តក្រចេះ ខេត្ត​រតនគិរី ​ខេត្ត​​មណ្ឌល​គិរី ឬ​ក៏​​​​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​​តាម​ស្រុក​ថាឡា​បរិវ៉ាត់ ខេត្តស្ទឹង​ត្រែង ​ឆ្ពោះ​​ទៅ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ ឬ​ខេត្ត​​សៀម​រាប ដោយ​ងាយ​​ស្រួល ​។​

មន្រ្តីប៉ូលិសអន្តោ​ ប្រវេសន៍ប្រចាំច្រកត្រពាំងក្រៀលបានឱ្យដឹងថា ភ្ញៀវទេសចរ​បរទេស​ចូលតាម​ច្រកនេះ ក្នុងខែមករា ឆ្នាំ​២០១១ មានការកើនឡើងជាងដើមឆ្នាំ​២០១០ ដោយ​ក្នុងមួយថ្ងៃៗមានភ្ញៀវ​​​ពី៧០ ទៅ៧៥ នាក់ ​បើប្រៀបធៀប​​នឹង​​ខែមករា ឆ្នាំ២០១០ ដែល​មាន​តែពី​២៥​នាក់ ទៅ​៥០នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ សព្វ​ថ្ងៃមាន​ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនចំនួនបី គឺក្រុមហ៊ុន​ធៀង​គៃ ក្រុម​ហ៊ុន​សែង​ចាលឺន​ របស់ប្រទេស​ឡាវ និង​ក្រុម​​ហ៊ុនសូរិយារបស់​កម្ពុជា ដែល​ក្រុម​ហ៊ុនទាំង​៣​នេះ បានសហការគ្នាល្អក្នុងការនាំ​ភ្ញៀវ​ចេញ​ចូល​​ពី​ប្រទេសកម្ពុជា ឬ​ឡាវ ទៅដល់​ចំណុច​គោល​​​ដៅ​តាមតំបន់​ទេសចរណ៍នីមួយៗក្នុង​ប្រទេស​​ទាំង២។ ម្យ៉ាងទៀត ក៏មានក្រុមហ៊ុន​ដឹក​ជញ្ជូន​មួយ​ចំនួនទៀតផងដែរ ដែលបានដឹក​ភ្ញៀវ​​មកតាម​ច្រកនេះ តែក្រុមហ៊ុនទាំងនោះមាន​សិទ្ធិ​នាំភ្ញៀវ​មកត្រឹមព្រំដែនតែប៉ុណ្ណោះ។

កញ្ញា​លួន ធានី អនុប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ ខេត្ត​បាន​ឱ្យដឹងថា ភ្ញៀវទេសចរភាគច្រើន ដែល​ឆ្លង​តាមច្រកទ្វារនេះ ៥០%-៦០%​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ខេត្តសៀមរាប ហើយ​៤០%-៥០%ឆ្ពោះទៅ​កាន់​រាជ​ធានីភ្នំពេញនិងខេត្ត​នានា និង​១០%-២០%ស្នាក់នៅខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​ដែលចូលតាមច្រកទ្វារអន្តរជាតិ​ត្រពាំង​ក្រៀល​នេះ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍ជា​ច្រើន ដូចជា​ភ្ញៀវ​ទាំង​នោះនឹងទទួលបានព័ត៌​មាន​ទាំងឡាយអំពី​វប្ប​ធម៌ ប្រពៃណី និង​ទំនៀម​ទម្លាប់ និងដឹងពី​របៀបរបប ការរស់នៅ​របស់ប្រជាជនក្នុងខេត្ត ។ ជាងនេះទៅ​ទៀត គឺ​បាន​ព័ត៌មាននៃភាព​សំបូរ​បែបពី​រមណីយដ្ឋាន​នានា ដូចជារមណីយ​ដ្ឋានវប្បធម៌ រមណីយដ្ឋាន ធម្មជាតិជាដើម។

កញ្ញា​លួន ធានី បាន​ឱ្យ​​ដឹង​ទៀត​ថា ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​មាន​រមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍បែបធម្មជាតិ​ចំនួន​១៧កន្លែង ក្នុងនោះ មានរមណីយដ្ឋាន​ដែល​​មាន​​ប្រជា​​ប្រិយភាពជាងគេចំនួន៨កន្លែង។ ឆ្លងតាមរយៈ​ការ​រៀបចំរមណីយដ្ឋាន​នានា​ឱ្យ​មាន​លក្ខណៈកាន់តែ​ប្រសើរឡើងនោះ ក្នុងឆ្នាំ​២០១០ កន្លង​មក​ មានភ្ញៀវ​ទេសចរ​ជាតិចំនួន​៩៤.១២១នាក់ និង​ភ្ញៀវ​ទេសចរអន្តរជាតិចំនួន​១៣.៣៩៣នាក់បាន​មក​ទស្សនាកំសាន្ត​ បើ ប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំ២០០៩ ភ្ញៀវមាន​ការ​កើនឡើង១៣.៤៨៦នាក់ស្មើនឹង១២,៥៤ភាគរយ។ ទន្ទឹមនេះ សេវាផ្នែកទេសចរណ៍ក៏​មាន​ការកើន​ឡើងគួរឱ្យកត់សម្កាល់ ទាំងសណ្ឋាគារ ផ្ទះសំណាក់ ភោជនីយដ្ឋាន និងមធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជូន ជាក់ស្តែង មកដល់បច្ចុប្បន្ន​ មាន​សណ្ឋា​គារចំនួន៥កន្លែង មាន១៤៥បន្ទប់ និង​មាន​ម៉ាស៊ីត្រជាក់ចំនួន១០៨បន្ទប់ ផ្ទះសំណាក់​ចំនួន​១៣កន្លែង មាន២៤៧បន្ទប់ មានម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់​ចំនួន២១៩បន្ទប់ និងមានភោជនីយដ្ឋាន​ចំនួន​១១កន្លែង។

រមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ដែលកំពុងដំណើរ​ការ​បំរើដល់ភ្ញៀវទេសចរ ​ជាប្រចាំរួមមាន រមណីយ​​ដ្ឋានអូរឫស្សីកណ្តាល ទឹកធ្លាក់សុភមិត្រ សហគមន៍អេកូទេសចរណ៍កោះព្រះ សហគមន៍​ទេសចរណ៍​ព្រះ​រំកិល បុប្ផាភ្លុក បុរីអូរស្វាយ អន្លង់ផ្សោតកោះឈើទាល អន្លង់ផ្សោតថ្មបាំង។ លើសពីនេះ ភ្ញៀវដែល​មក​ទស្សនា​កំសាន្ត​នៅ​ទីនេះ​វាជាការរួមចំណែកបង្កើនប្រាក់​ចំណូល​ ជូន​ដល់ប្រជាពលរដ្ឋបានមួយកំរិត​ថែម​ទៀត៕

http://kohsantepheapdaily.com.kh/article/20110127-21186.html

រមណីយដ្ឋាន​បុរាណ​វិទ្យា ​”ភ្នំចាស់” ​ត្រូវ​បាន​បញ្ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​​បេតិ​កភណ្ឌ​វប្បធម៌​

អត្ថបទដកស្រង់គេហទំព័ររបស់សារព័ត៌មាន “ខ្មែរស្ថាបនា”

http://www.ksn-news.com/ksn_details.aspx?Tbl_News_Identity_Id=214

ដោយ៖ លក្យ្មី (ថ្ងៃទី ០៧ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១០)

ភ្នំពេញ : ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ បានប្រកាសដាក់រមណីយដ្ឋានបុរាណវិទ្យាភ្នំចាស់ ដែលមានទី​តាំងស្ថិតនៅស្រុកឱរ៉ាល់ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌ​វប្បធម៌នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។យោងតាមប្រកាសរបស់ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈដែលផ្សព្វផ្សាយថ្ងៃទី៧ ខែវិច្ឆិកានេះ ស្តី​ពីការបញ្ចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា “រមណីយដ្ឋាន​បុរាណវិទ្យា​ភ្នំ​ចាស់” បានសម្រេចយកទីតាំង “ភ្នំចាស់” ចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌​ជាតិ ។ ភ្នំចាស់ជារមណីយ​ដ្ឋាន​បុរាណ​វិទ្យាដែលមានទីតាំងស្ថិតក្នុងភូមិសាស្ត្រ​ឃុំ ហោងសំណំ ស្រុកឱរ៉ាល់ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ

ប្រកាសរបស់ក្រសួងដដែលបានបន្តថា ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ គឺជានីតិបុគ្គល​សាធារណៈ​ ដែលមានសមត្ថកិច្ចធ្វើសំណើសុំវិញ្ញបនបត្រសម្គាល់អចលនវត្ថុ និងប័ណ្ណសម្គាល់សិទ្ធិកាន់​កាប់អចលន​វត្ថុ​ពីរដ្ឋបាលសុរិយោដី នូវទីតាំងរមណីយដ្ឋានបុរាណវិទ្យា “ភ្នំចាស់” ជាទ្រព្យសម្បត្តិ​សាធារណៈ ។

ផែនការការពាររមណីយដ្ឋានបុរាណវិទ្យា “ភ្នំចាស់” ត្រូវកំណត់ក្នុងប្រទេសមួយ​ដោយឡែក បន្ទាប់ពី​សម្របសម្រួលជាមួយនឹងរដ្ឋបាលខេត្តកំពង់ស្ពឺ ។

នាយកខុទ្ទកាល័យ អធិការ សវនការផ្ទៃក្នុង អគ្គនាយក នៃអគ្គនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាល និងហិរញ្ញវត្ថុ អគ្គនាយក នៃអគ្គនាយកដ្ឋានបេតិកភណ្ឌ អគ្គនាយកនៃអគ្គនាយកដ្ឋានបច្ចេកទេសវប្បធម៌ សាកល​វិទ្យា​ធិការ នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈ ប្រធាននាយកដ្ឋានពាក់ព័ន្ធ ប្រធានមន្ទីរវប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ ខេត្តកំពង់ស្ពឺមានភារកិច្ច​អនុវត្តប្រកាសនេះ ៕

ភាពយន្ត​កម្រិត​ពិភពលោក “អាណាចក្រ​ខ្មែរ​​ដ៏​​អស្ចារ្យ​”

អត្ថបទដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ សប្បាយ Sabay

http://news.sabay.com.kh/articles/31359

ភ្នំពេញ: ព័ត៌មាន​ស្ដីពី​កញ្ចប់​ ថវិកា៧០លានដុល្លា របស់​ឧស្សាហកម្ម​ភាពយន្ត​កម្រិត​យក្ស​ហូលីវូដ​ដែល​ប្រើ​ សម្រាប់​ការ​គាស់កកាយ​ប្រវត្តិ​មហាក្សត្រ​ដ៏​ល្បី​​​រន្ទឺ​ក្នុង​មហា​សាវតារ ​ខ្មែរ​អោយ​រស់រវើក​ឡើងវិញ​លើ​ផ្ទាំង​សំពត់​ស​នោះ​កំពុង​ធ្វើអាយ​រំជើបរំជួល ​ដល់​ស្រទាប់​ពលរដ្ឋ​មិនថា​តែ​តំបន់​ទីក្រុង​ឡើយ​តែ​វា​បាន​ហួស​ទៅ​ដល់​ ខេត្ត​ក្រុង​នានា​ផង។

នៅ​​ខេត្ត​សៀមរាប​តាំង​​ស៊ី​​ណា​រិន​​ អ្នក​នាំ​ភ្ញៀវ​របស់Paradise Angkorwat និយាយ​ នឹង Sadayថា​ប្រការ​ដែល​ក្រុមហ៊ុន​ផលិតភាព​យន្ត​ ហូលីវូតគ្រោង​​ចំណាយ​ប្រាក់​៧០​លាន​ដុល្លារដើម្បី​ថត​ខ្សែភាពយន្ត អំពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ​រឿង​ “ ​អាណាចក្រ​ខ្មែរ​ដ៏​អស្ចារ្យ ​”គឺ​ជា​​ឱកាស​អំណោយផល​ដ៏ ធំ​​​មួយ​សម្រាប់​វិស័យ​ទេសចរ​នៅ​កម្ពុជា។ “ទោះ ចង់​មិន ចង់​ពិភពលោក​នឹង ស្គាល់​ពី​អរិយ​ប្រទេស​មួយ​​ដែល​​គេ​បាន​​បំភ្លេច​ចោល​បន្ទាប់​ពី យើង​បាន​លិចលង់​ក្នុង​សង្គ្រាម​រ៉ាំរ៉ៃ​ជាច្រើន​ទសវត្សរ៍។ដូច្នេះ​នេះ​ជា​ ដំណឹង​ដ៏​អស្ចារ្យ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​​ជា​ខ្មែរ​មួយ​រូប!ខ្ញុំ ​គិត​ថា​រដ្ឋាភិបាល​ធ្វើ ត្រូវ​​ដែល​លើក​ទឹកចិត្ត​អោយ​មាន​ការ​ផលិត​ភាពយន្ត​នេះ​ហើយ​ខ្ញុំ​​ដែល​នៅ​ ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​ទេសចរ​យល់ថា​វិស័យ​នេះ​នឹង​បាន​ទទួល​ប្រយោជន៍​ពី​ភាព​យន្ត ​មួយ នេះ​ខ្លាំង​មែន​ទែន”។

តារា ល្បី ទាំង បួន ដែល នឹង មាន វត្តមាន នៅ ក្នុង ភាពយន្ត នេះ! 

ដោយ​ប្រើរយៈពេលថត​បី​ឆ្នាំ ​​រឿង “​អាណាចក្រ​ខ្មែរ​ដ៏​អស្ចារ្យ​” ក្រោម​កិច្ចសហការ​រវាង​ក្រសួង​ព័ត៌មាន​​កម្ពុជា​ជាមួយ​​ក្រុមហ៊ុន​ផលិត​​ ភាពយន្ត​​ហូលីវូត ​មួយ និង​ប្រជុំ​ដោយ​កំពូល​តារា​ពិភពលោក​ល្បីៗ​​​​រួម​មាន​​តារា​ហុងកុង​ហូលីវូដ ​​លី​ លានជា ហៅជេត​លី​​ តារា​សាច់ដុំ​​ច​ន ស៊ីណា , នាង​ ហាន់​ជីអ៊ុន តួឯក​រឿង​បំណុល​ផ្ទះ​​ជំពាក់​ស្នេហ៍​​ដ៏​កក្រើក​​និង នាង អេន​ជឺ​លីណា​​​ចូលី ដែល មក​ដល់​កម្ពុជា​តាំងពី​ភាពយន្ត Beyond the Border ។

ទោះបី​​លោក ថូ​ម៉ាស ម៉ាក​យ័រ (Tomas Magyar) សកម្មជន ​របស់​អង្គការ​រ​សហ​ប្រជាជាតិ​និយាយ​ប្រាប់​បណ្ដាញ​​ផ្សព្វផ្សាយ​កាល​ពី​​​​ សប្តា​ហ៍​​​មុន​ថា​​តារាៗ​​ទាំងនោះ​មាន​សមត្ថភាព​ពេញ​បរិបូរណ៍​ក្នុង​ការ​ សម្ដែង​ជា​តួអង្គ​ដ៏​អច្ឆរិយ​​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​​ខ្មែរ​ក្តី​តែ​យុវវ័យ ​មួយ ចំនួន​ហាក់​មិន​អស់ចិត្ត​ដែល​មិន​មាន​តួអង្គ​សំខាន់​ណា​មួយ​ត្រូវ​បាន​រួម​ សម្ដែង​ដោយ​តារា​ក្នុងស្រុក។

យុវវ័យ​​សុខា​តារា​នៅ​ក្លឹប​ពីរ៉ាមីត​ និយាយ​នឹងSabayថា “ខ្ញុំ ​គិត​ថា​ក្រសួង​គួរតែ​ដាក់​លក្ខខ័ណ្ឌ​អោយ​មាន​តួ​ខ្មែរ ខ្លះ​នៅ​ក្នុង​​ចំណោម​តួ​សំខាន់ៗ​របស់​រឿង។ខ្ញុំ​ចង់​អោយ​វា​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ ខ្មែរ​ពិតៗ។

ប៉ុន្តែ​​ហ្វេ្រស៊ី​​​​មួយរូប​និយាយ​ដោយ​សុំ​មិន​ចេញ​ឈ្មោះ​ថាតារា ខ្មែរ​បច្ចុប្បន្ន​នៅ​ឆ្ងាយ​នៅ​ឡើយ​ពី​កម្រិត​ស្តង់ដារ​ដែល​អាច​រួមដៃ​ជា​ មួយ​តារា​ហូលីវូដ​។”ទោះបី​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​​សិល្បៈ​តែ​ខ្ញុំ​សុំ​និយាយ​តាម​ ត្រង់​ថា​យើង​គួរតែ​គិត​ពី​គម្លាត​រវាង​សមត្ថភាព​តារា​យើង​នឹង​ពួក​តារា​ ហូលីវូដ!សម្រាប់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ពេញចិត្ត​នឹង​ការ​ដែល​មាន​តួ​កម្រិត​កំពូលៗ​​របស់​ពិភពលោក​សម្ដែង​ ក្នុង​រឿង​នេះ!ខ្ញុំ ធ្លាប់​មើល​ភាពយន្ត​ហូលីវូដ​​រឿង​ដំណើរ​តាម​សំពៅ​របស់​ស៊ីនប៊ែរ​ដែល​ដកស្រង់ ​ចេញពី​ប្រលោមលោក​១០០១យប់​ដ៏ ល្បី​​របស់​អារ៉ាប!តួ​​​ សម្ដែង​​​ជា​តួ​​​​ហូលីវូដ​​​​​​​​​​​​ទំាំង​អស់​​​​​តែ វា​បង្ហាញ​ពី ភាព​​​អស្ចារ្យ​របស់​អក្សរសិល្ប៍​​អារ៉ាប​បាន​ដូច្នេះ​សម្រាប់​​រឿង​ អាណាចក្រ​ខ្មែរ​ក៏​ដូចគ្នា”។
ដោយ​រំពឹង​ថា​​ម្ដាយ​ធម៌​ដ៏​ល្បី​របស់ Maddoxនាង​ អេ​ន​ជី​លី​ណាជូ​លី​នឹង​ត្រូវ​ជ្រើស​អោយ​​សម្ដែង​​​តួ​​មហាក្សត្រី​​​​ឯ​ បុរស​​សាច់ដុំ​ដ៏​ល្បី​ច​ន​​ស៊ីណា​​នឹង​សម្ដែង​​ជា​តួ​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី ​៧នោះ​រឿង “​អាណាចក្រ​​ខ្មែរ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ ” គ្រោង​​​ដំណើរ​ការីថត​​នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​២០១១។

អ្នក​ដឹកនាំ​ផ្នែក​សិល្បៈ​ម្នាក់​ខ្សឹប ​ប្រាប់Sabayថា​ការ​សប្បាយចិត្ត​រឺ​មិន ​​​​សប្បាយ​វា​ទាល់​តែ​ចេញ​ស្នាដៃ​មក​សិន។មិន​ដឹង​ថា​តើ​ភាព​​យន្ត​នេះ​មាន​ ពណ៌​សម្បុរ​ខ្មែរ​​កម្រិត​ណា​រឺ​មួយ​នាំ​អោយ​មាន​ការ​ភ័ន្ត​ច្រឡំ​ក្នុង​ ក្រសែ​ភ្នែក​អន្តរ​ជាតិ​ទៅវិញ។

ផ្តុយ​ពី​គំនិត​ខាងលើ​លោក​មាស​​ សម្បូរ​មន្ត្រី​​សម្របសម្រួល​​គម្រោង​យុវជន​សន្តិភាព​កម្ពុជា​និយាយ​ប្រាប់ Sabayថា​ ភាពយន្ត​នេះ​ជា​សញ្ញា​ល្អ​សម្រាប់​កម្ពុជា។”ប្រសិន ​យើង​ចង់​​សមាហរណកម្ម​ទៅ​ក្នុង​ឆាក​អន្តរជាតិ ខ្មែរ​គួរ បើក​ចិត្ត​អោយ​ទូលាយ​មើល​ពិភពលោក ក្នុង ​ថ្ងៃនេះ​ហើយ​បោះ​ការ​ បារម្ភ​នានា​ចោល​សិន​ព្រោះ​គំនិត​មុជ​មិន​ជ្រៅ​ទៅ​មិន​ឆ្ងាយ​នោះ​ហើយ​ដែល​ នាំ​អោយ​ខ្មែរ​ដើរ​មិនទាន់​គេ​សូម្បី​តែ​ប្រៀបធៀប​ជាមួយ​ប្រទេស​ជាប់​ខាង”។

រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​ព័ត៌មានលោក​ ម៉ៅ​ អាយុទ្ធ​មានប្រសាសន៍ថា​កម្ពុជា​ប្រគល់​រឿង​នេះ អោយ​​ហូលីវូដ​ផលិត​ព្រោះ​ថា​​​រឿង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​សំខាន់​បែប​នេះ​​មិន​​ អាច​​​​ថត​លេង​សើច​​ដោយ​​ប្រើ​​ដើម​ទុន​តិច​តួច​ដែល​ធ្វើ​​អោយ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់ ​​ភាព​អស្ចារ្យ​ក្នុង​សាវតារ​ជាតិ​ខ្មែរ​ឡើយ»។

ទោះ​យ៉ាងណា​ពលរដ្ឋ ខ្មែរ​រាប់​ពាន់​នាក់​ត្រូវ​គេ​​រំពឹង​ថា​​នឹង​មាន​ចំណែក​នៅ​ក្នុង​​គម្រោង​ ​​ថត​ខ្នាត​ពិភពលោក​នេះ​ជា តួអង្គ​បន្ទាប់បន្សំ​ឯទៀត។

អត្ថបទៈ​ប៊ិ​ន​ប៊ុណ្ណា
កែសម្រួលៈ​ម៉ីស​ន​​សុធារី

សិល្បៈ​មិត្តភាព​កម្ពុជា​.​ចិន ស្វែងយល់​ពី​វប្បធម៌​ដើម្បី​ផ្លាស់ប្តូរ​បទពិសោធន៍​

(អត្ថបទ​ដកស្រង់ចេញពី​គេហទំព័រ Cambodian Express News – CEN)

http://www.cen.com.kh/localnews/show_detail/23

ដោយ : សុផុន (ថ្ងៃទី 29 មករា 2011)

បន្ទាយមានជ័យ: ​ដើម្បី​ស្វែងយល់​ពី​វប្បធម៌​និង​ផ្លាស់ប្តូរ​បទពិសោធន៍​ទៅវិញទៅមក នៅ​សាកល​វិ​ទ្យ​ល័យ​មានជ័យ​កាល​ថ្ងៃទី ២៦ ខែមករា ឆ្នាំ​២០១១​សិល្បករ​-​សិល្បការ​នី​កម្ពុជា​.​ចិន សំដែង​សិល្បៈ​រួមគ្នា​ជា​មិត្តភាព ។​

​    ​ដំណើរ​នៃ​កម្មវិធី​សំដែង​សិល្បៈ​មិត្តភាព​កម្ពុជា​.​ចិន​រួមមាន ការសម្តែង​ចំរៀង​ប្រជាប្រិយ រាំវង់​និង​សា​រ៉ា​វ៉ាន់​, របាំ​ស្វា​ពល​, ការបង្ហាញ​ម៉ូត​សំលៀកបំពាក់​ប្រពៃណី​,​របាំ​គោះត្រឡោក​ពិធី​ដង្ហែរ​កូនកំលោះ ​ចូល​រោង​ជ័យ​, របាំ​ប្រពៃណី​, របាំ​កសិករ បន្ទាប់ពី​មាន​របាំ​ដែលជា​បង្ហាញ​ពី​សកម្មភាព​នៃ​ការដាំដុះ​នូវ​ដំណាំ​ កសិកម្ម​នៅ​កម្ពុជា បទ​ផ្កាម្លិះ​, ការសម្ដែង​ទ្រ​ទោល​, សេះ​ច​ម្បាំ​កំពុង​លោត​ហក់​, របាំ​ឈូក​ធឺ​អ៊ី​ន​, បទ​អ្នក​ដូចជា​ព្រិល​ធ្លាក់​ពីលើ​មេឃ​, របាំ​លើក​កែវ​ឡើង​សម្លាញ់​និង​របាំ​ប្រពៃណី​ជាច្រើន​ទៀត​ដែល​សម្ដែង​ដោយ​ សិល្បៈករ​សិល្បៈការ​នី​ចិន​។​

​    ​លោក អ៊ុង អឿន មានប្រសាសន៍ថា ចំណងមិត្តភាព និង​កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ​ដ៏​រឹងមាំ រវាង​ព្រះរាជណាចក្រ​កម្ពុជា​និង​សាធារណៈ​ប្រជាមានិត​ចិន មានការ​លើកឡើង​ពាក្យស្លោក​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ថា​៖ “ មិត្តភាព​កម្ពុជា​. ចិន​ស្ថិតនៅ​ជា​អមតៈ​ម៉ឺន​ឆ្នាំ ” ។ លោក​បន្តថា ការសំដែង​សិល្បៈ​មិត្តភាព​រួមគ្នា​នាពេលនេះ​បានបង្ហាញ​ពី​ស្នាដៃ​សិល្បៈ ទំនាក់ទំនង​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​របស់​ប្រទេស​ទាំងពីរ​ដែលមាន​ចំណងមិត្តភាព​ ផ្សារភ្ជាប់​គ្នា​រាប់ពាន់​ឆ្នាំ​ហើយ​មាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បាន​ចារ​ទុក​ តាំងពី​សម័យ​អាណាចក្រ​ភ្នំ នា​សតវត្ស​ទី​១​នៃ​គ្រឹះសករាជ​ដែល​គ្រប់គ្រង​នគរ​ដោយ​មហាក្សត្រ​ខ្មែរ ព្រះ​នាង​សោមា ( ចិន​ហៅថា​ព្រះ​នាង​លីវយី ) និង​ព្រះបាទ​កោ​ណិ្ឌ​ន្យ ( ចិន​ហៅថា​ព្រះបាទ​ហ៊ុនទៀន ) ។​

​តាមរយៈ​ការសំដែង​សិល្បៈ​មិត្តភាព​នេះ​ពិតជា​មានបទពិសោធន៍​ដើម្បី​ស្វែងយល់ ​ពី​អត្តសញ្ញាណ​នៃ​វប្បធម៌​សិល្បៈ​ក៏ដូចជា​ផ្សារភ្ជាប់​នូវ​ចំណងមិត្តភាព​ និង​កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ​រ​វាង​ប្រទេស​យើង​ទាំងពីរ ។​
​    ​
លោក អ៊ុង​. អឿន អំពាវនាវ​ដល់​ក្មួយៗ​ជា​និស្សិត​, សាស្ត្រាចារ្យ សូម​យក​អស់​មនសិការ ស្មារតី និង​ឆន្ទៈ ចូលរួម​ការពារ​កេ​មរតក​ដូនតា​រួមទាំង​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​សិល្បៈជាតិ​យើង អោយនៅ​ស្ថិតស្ថេរ​ជា​អមតៈ ៕

លិខិតថ្លែងអំណរគុណ

លិខិតថ្លែងអំណរគុណចំពោះអ្នកគាំទ្រក្រុមការងារ “កេរដំណែលខ្មែរ”

ជូនចំពោះ សប្បុរសជន និងប្រីយមិត្ត អ្នកគាំទ្រក្រុមការងារ “កេរដំណែលខ្មែរ” ជាទីគោរព!

ក្រុមការងារ “​កេរដំណែលខ្មែរ” សូមសម្តែងនូវអំណរគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងនៅក្នុងស្រុក និងក្រៅស្រុក ដែលបានគាំទ្រដល់ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ក្រុមការងារ “កេរដំណែលខ្មែរ” ក្នុងគម្រោងបង្កើត “មូលនិធិកេរដំណែលខ្មែរ” សម្រាប់ទ្រទ្រង់ដល់សកម្មភាពអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍលើវិស័យវប្បធម៌របស់ខ្មែរ។ ការកើនឡើងនៃចំនួនអ្នកគាំទ្រពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ គឺជាការជំរុញទឹកចិត្តរបស់កូនខ្មែរគ្រប់រូប ដើម្បីរួមចំណែកនៅក្នុងសកម្មភាពមនុស្សធម៌ សម្រាប់ជួយលើផ្នែកអភិរក្សនូវសម្បត្តិបេតកភណ្ឌរបស់ជាតិ។ សូមលោកអ្នក មេត្តាបន្តការគាំទ្រនូវរាល់សកម្មភាពរបស់ក្រុមការងារ “កេរដំណែលខ្មែរ” ដើម្បីការអភិរក្សលើផ្នែកវប្បធម៌ និងអរីយធម៌របស់ខ្មែរ។

សូមថ្លែងអំណរគុណពីក្រុមការងារ “កេរដំណែលខ្មែរ” រួមគ្នាដើម្បីថែរក្សាការពារទាំងអស់គ្នា…!

Dear All supporters of KERDOMNEL KHMER Group!

Kerdomnel Khmer Group would like to express our acknowledgement to all of Cambodian people who are willing for contribution to support the activities of preservation and conservation Cambodian culture and heritage….The amount of the supporters to Kerdomnel Khmer Foundation is increasing from the day to day…Please continue to joins with the event of charity for Cambodia Culture and Heritage….!

Best regards,

Khmer Heritage…..Together We Can Protect….KERDOMNEL KHMER FOR ALL!

List of participants to KERDOMNEL KHMER Foundation

Research Fellowship

ACM Research Fellowship Grant

The Asian Civilisations Museum (ACM) in Singapore invites scholars specialising in Buddhist art, Avalokiteshvara or visual culture to apply for a 12-month research fellowship. The award period for the 2011-12 fellowships will commence from April 2011 through March 2012. The applications will be screened by a committee of eminent scholars and will be administered by the Research and Publication Unit (RPU) of ACM.

Background

The research fellowships were first offered in 2009. They are planned to generate in-depth study, documentation and thought leading publications on specialised aspects of Asian cultures. This is in line with the aim of the ACM to be a centre of research in Asian cultures and arts. Since its opening at the Empress Place in 2003, the ACM has established a reputation in the international museum arena for its excellent gallery displays and exhibitions. The ACM is undertaking to develop its research potential in the field of Asian archaeology, art history and material culture, so as to become the regional hub synonymous with excellent research projects and publications in the field.

Applications close 15 January 2011.
Please click here for more details of the research fellowship and application instructions.
Please click here for the application form.

For enquires, please contact us at nhb_acm_rpu@nhb.gov.sg.

Travail en archéologie

25 janvier 2011

Archéologue recherché à La Vaupalière (76)

Lu sur http://adane.canalblog.com

source pole emploi .fr

Numéro d’offre 087122J

Offre actualisée le 25/01/11

Archéologue
Métier du ROME K2401 – Recherche en sciences de l’homme et de la société
VOUS DIRIGEZ LES FOUILLES, ORGANISEZ LE CHANTIER, COLLECTEZ LES         INFORMATIONS, EXPLOITER ET ANALYSER LES RESULTATS. VOUS ETES A 80% SUR  CHANTIER ET A 20% EN ETUDE OU VOUS EFFECTUEREZ DES RAPPORTS.

Lieu de travail 76 – LA VAUPALIERE

Type de contrat CONTRAT A DUREE INDETERMINEE

Nature d’offre CONTRAT DE TRAVAIL

Expérience DEBUTANT ACCEPTE

Formation

Bac+2 ou équivalent Histoire art Exigé
Diplôme demandé : OU HISTOIRE

Ou Bac+3, Bac+4 ou équivalent Histoire Souhaité
Diplôme demandé : CURSUS EN ARCHEOLOGIE TOUTES EPOQUES

Qualification Employé qualifié

Salaire indicatif

MENSUEL DE 1 365 A 2 000 Euros (8 953,81 A 13 119,14 F) SELON VOTRE EXPERIENCE

Durée hebdomadaire de travail 35H00 HEBDO

Déplacements HTE ET BASSE NORMANDIE

Taille de l’entreprise 10 A 19 SALARIES

Secteur d’activité: ACTIVITE DES GEOMETRES

Si cette offre vous intéresse,  veuillez adresser par mail votre CV et une lettre de motivation, en précisant le numéro de l’offre à :

ACTUAL FONCIER TOPOGRAPHIE – Mme  LARSON
aft.contact@orange.fr
CV +LETTRE DE MOTIVATION

ភាពងាយស្រួលរបស់ទេសចរណ៍ពីអឺរ៉ុប​មកកម្ពុជា

តំបន់​អេកូ​ទេសចរណ៍​ស្ទឹងត្រែង​ទាក់ទាញ​ ពេល​បុណ្យចូលឆ្នាំ​ចិន​ខាងមុខ​

(អត្ថបទ​ដកស្រង់ចេញពី​គេហទំព័រ Cambodian Express News – CEN)

http://www.cen.com.kh/localnews/show_detail/23?token=YTM3N2IzNDA5ODc1YjdhOGY5YTg3OWQ1Y2FmYTkx

ដោយ : សេសាន (ថ្ងៃទី 28 មករា 2011)

Odu0zty2zdស្ទឹងត្រែង: តំបន់​អេកូ​ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ ឃុំ​អូរ​ឬ​ស្សី​កណ្តាល ស្រុក​សៀម​បូក ខេត្តស្ទឹងត្រែង ស្ថិតនៅ​ជិត​ផ្លូវជាតិ​លេខ​៧ ព្រំប្រទល់​ស្ទឹងត្រែង ជាមួយ ខេត្តក្រចេះ ពិតជា​គួរឱ្យ​ទាក់ទាញ​អារម្មណ៍​ភ្ញៀវទេសចរ ។ នៅ​តំបន់​នោះ​មាន​ព្រៃឈើ ផ្ទាំង​ថ្ម ទឹក​ហូរ​រឹមៗ​ត្រជាក់​ខណៈពេល​គេ​ចូលទៅ​ងូតទឹក​នោះ ។​

​ ផ្លូវលំ​មួយ​ខ្សែ​កាត់​តំបន់​អេកូ​ទេសចរណ៍ ឃុំ​អូរ​ឬ​ស្សី​កណ្តាល ដែលមាន​ដី​ហុយទ្រុប​នោះ​អាច​ចំឡង​ឲ្យ​ភ្ញៀវទេសចរ​មក​កម្សាន្ត ទស្សនា ក៏ដូចជា​មុជទឹក​លេង​នាពេល​រដូវចូលឆ្នាំ​ប្រពៃណី​ចិន ដែល​ខិតជិត​មកដល់​នា​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះ​ទីនេះ​វា​មាន​លក្ខណៈ​ល្អប្រសើរ​តាមបែប​ធម្មជាតិ​សុទ្ធសាធ ។ ម្យ៉ាងទៀត នៅ​ស្ទឹងត្រែង​មិនទាន់មាន​តំបន់​ណា​ផ្សេង​ច្រើន​ទេ​ក្នុង​ពេលនេះ ។ ណាមួយ​ការតភ្ជាប់​បណ្តាញ​ផ្លូវ​ឱ្យបាន​ល្អ​ក៏​មិនទាន់មាន​ដែរ ។

​ការទទួល​ព័ត៌មាន​ខាង​ផ្នែក​ទេសចរណ៍ នៅ​អន់ថយ​ដែរ​ដោយសារ​អ្នក​មកពី​ឆ្ងាយ​គេ​មិនដឹង​ជា​ទៅលេង​នៅទីណា ។ អ្នក​មកពី​តាម​បណ្តា​ខេត្ត​ផ្សេងៗ ឬ អ្នកទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ពេលមកដល់​ស្ទឹងត្រែង ភាគច្រើន​ទៅលេង​នៅក្នុង​ប្រទេស​ឡាវ ព្រោះ​គេ​ស្គាល់​ទីនោះ​ច្បាស់​ណាស់ ។ បើ​តែ​យ៉ាងនេះ​ទៀត​ផ្នែក​ឧស្សាហកម្ម​គ្មាន​ផ្សែង​នឹង​នៅមានកំរិត​ទាប​បំផុត ។

អាជ្ញាធរខេត្ត​គួរ​បង្កើត​ឱ្យ​កាន់តែ​ពិសេស​ជាងនេះទៅទៀត​ ដើម្បី​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវទេសចរ​មកលេង​ក្នុង​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​ឱ្យបាន​កាន់តែច្រើន ​។ ផ្ទុយទៅវិញ​តំបន់​អេកូ​ទេសចរណ៍​​ភាគច្រើន​នៅ​ស្ទឹងត្រែង​មានតែ​អ្នក​ទីនេះ​ ទេ ដែល​ស្គាល់​ច្បាស់​ជាងគេ ។ មូល​ហេតុនេះ​ដោយសារ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅមានកំរិត​មិនសូវមាន​អ្នក​ដឹងថា ទីណា​មាន​កន្លែង​លេង​កម្សាន្ត ៕

« Older entries

%d bloggers like this: